In het Britse amateurvoetbal telt elke penny

Londen – Snakkend naar een ouderwets avondje voetbal fiets ik naar White Hart Lane. Niet naar Tottenham Hotspur, maar naar een club die daadwerkelijk aan de genoemde kronkelweg speelt: Park View. Gedurende de zomer heb ik meerdere Premier League-wedstrijden bezocht in steriele, coronabestendige stadions, een ervaring die het verlangen naar echt voetbal slechts heeft vergroot. Zodoende arriveer ik bij het New River Sports Stadium, thuisbasis van het overwegend Ghanese team dat uitkomt in de Spartan South Midlands League, het tiende niveau van de voetbalpiramide.

Om meer te leren over Park View vraag ik een steward naar oprichter, oud-speler en eigenaar Eric Fraikue. ‘Daar spreek je mee’, zegt de vijftigjarige juridisch adviseur. Tevreden ziet hij hoe betalende toeschouwers, ondanks de regen, toestromen voor de eerste FA Cup-wedstrijd uit het 29-jarige bestaan. ‘We hebben een zware tijd gehad, zonder inkomen, maar met gewone kosten. Elke penny telt.’

Op de eretribune vind ik mezelf terug naast Craig Dabbs. Al jaren bezoekt hij elke week een of twee stadions van amateurclubs. Dit is nummer 1299, vertelt hij. ‘De mooiste? Blaenrhondda in de Welshe valleien. Staantribunes daar zijn met gras begroeide stapelmuren.’ Hij toont de foto’s. Bij elk bezoek koopt Dabbs, die door de lockdown op het punt staat zijn baan in de logistiek te verliezen, een programmaboekje. Deze stopt hij meteen in een plastic map. Halverwege staat hij op voor een andere routine. ‘Excuseer, ik moet even het aantal toeschouwers tellen.’

Na tien minuten keert hij terug. ‘Het zijn er 431, een flinke opkomst. Als ik het goed heb is driehonderd het maximum toegestane aantal.’ Zeker de helft blijkt te zijn gekomen voor de tegenstander van Park View: Hashtag United, bijgenaamd ‘de YouTube-club’. Deze club werd in 2016 opgericht door YouTuber Spencer Owen en speelde aanvankelijk alleen exhibitiewedstrijden waar hij speciale programma’s over maakte. Inmiddels is het met een lange mars omhoog door de amateurcompetities bezig.

‘Normaal gesproken heb je eerst een club en dan de media. Bij ons is het andersom’, lacht Neil Smythe, een voormalige Sky Sports-producent die leidinggeeft aan zes professionele cameramensen. Zij zijn niet de enigen die filmen. Voor me zitten jongeren al filmend enthousiast te juichen en commentaar te geven. ‘Dat zetten we op sociale media’, glundert de 21-jarige ‘superfan’ Matt Napier. Twee keer kunnen ze juichen, want op deze ouderwetse voetbalavond verslaat YouTube de Ghanese gastheren met 1-2.