In Marokko

In Marokko

In Nederland ontstaat commotie als een imam roept dat homoseksuelen het best van flatgebouwen kunnen worden geworpen. In Marokko is het niet anders. Ook hier ontstaat ophef als een geestelijk leider beweert dat negenjarige meisjes over la capacité de copuler beschikken, ‘in staat zijn te copuleren’.
De geestelijk leider in kwestie is de bebaarde sjeik Mohammed Maghrawi, die in Marrakesj woont, en die op zijn eigen website met een zekere regelmaat fatwa’s uitvaardigt. Zo ook in dit geval, waarin de sjeik per e-mail om raad werd gevraagd inzake de huwbare leeftijd van meisjes. Je zou zeggen dat daar geen fatwa’s voor nodig zijn, aangezien de wet die leeftijd stelt op achttien jaar, maar deze sjeik dacht daar dus anders over. Ter verdediging van zijn fatwa wees Maghrawi er in de Arabischtalige krant al Jarida al Oula nog maar eens op dat, nietwaar, ‘sommige meisjes van negen jaar beter in staat zijn te copuleren dan sommige meisjes van twintig jaar’.
Die negen jaar komen natuurlijk niet uit de lucht vallen: Aicha had die leeftijd toen de profeet Mohammed haar trouwde – sommigen beweren overigens dat ze toen zes jaar was. Hoe dan ook, waar Aicha’s leeftijd ter sprake komt, wordt er altijd snel bij gezegd dat het huwelijk ‘pas later werd geconsumeerd’.
In Marokko staat de zestigjarige Maghrawi bekend als aanhanger van het zogenaamde wahabisme, een zeer conservatieve, fundamentalistische stroming binnen de soennitische islam, tevens de staatsgodsdienst van Saoedi-Arabië. Daar heeft Maghrawi, die op z’n tiende de Koran al uit zijn hoofd scheen te kennen, gestudeerd en hij is er nog altijd regelmatig te vinden, vermoedelijk om de banden met zijn sponsors te onderhouden. De door hem dertig jaar geleden opgerichte Association pour l’appel au Coran et à la Sunna, waarvan hij nog altijd de leider is, drijft op giften uit Saoedi-Arabië. Zijn ‘beweging’ zou enige duizenden aanhangers tellen.
Maghrawi’s fatwa heeft in de pers tot een storm van verontwaardigde commentaren geleid. Ngo’s die voor de rechten van vrouwen en/of kinderen opkomen, hebben zich evenmin onbetuigd gelaten. In hun ogen is deze fatwa een soort ‘apologie van de pedofilie’. Een advocaat in Rabat heeft een klacht tegen de sjeik ingediend wegens ‘aanzetten tot overtreden van de wet, tot schending van de rechten van het kind, en tot verkrachting’. Of de procureur-generaal ook iets met die klacht gaat doen, is een tweede.
Een fatwa is meer een religieus advies dan iets bindends, maar van sjeik Maghrawi afkomstig niet zonder gewicht. Zeker in een land als Marokko, waar nog veel mensen met zeer beperkte scholing rondlopen, voor wie het onderscheid tussen wet en religie niet altijd even scherp is. Betrekkelijk onwetende burgers zouden zich door dergelijke fatwa’s gerechtvaardigd kunnen zien in het uithuwelijken van hun negenjarige dochter.
De ngo’s willen dan ook dat de staat optreedt tegen lieden als Maghrawi. Kan dat zomaar, naar eigen goeddunken dit soort fatwa’s uitvaardigen? Daarop antwoordt het ministerie van Religieuze Zaken: nee, eigenlijk niet, want dat voorrecht is behouden aan een speciale raad van schriftgeleerden. Aan de andere kant, merkt men op datzelfde ministerie op, heeft iedere sjeik toch het recht op zijn eigen mening.
Men wil de sjeik kortom niet te hard aanpakken. Altijd weer, in Marokko: laveren tussen de islamisten, de fundamentalisten, de salafisten, en de moderne rechtsstaat.