IN MAROKKO

IN MAROKKO

RABAT – Ik praat graag met Brahim, die 22 jaar is en student geneeskunde, om dat hij graag grapjes maakt en gemakkelijk lacht, hij heeft gevoel voor humor. Hij heeft de neiging de dingen licht te nemen, wat niet betekent dat hij geen serieus mens is, integendeel, dat hij dat wel degelijk is zie je onmiddellijk aan hem. Maar vanavond, terwijl we koffie drinken op een terras – het is daar nog niet te koud voor, hoewel we onze jassen aan houden – merk ik voor het eerst dat onder die grappenmaker en onder dat serieuze mens ook een tobber verborgen zit.

Ik heb Brahim nu een paar keer ontmoet, een paar keer met hem gesproken, en het is duidelijk dat we elkaar liggen. Vaak merk ik niet dat hij twee keer zo jong als ik, misschien omdat hij als Marokkaan geboren en getogen

in Rabat zoveel meer van Marokko en Rabat weet dan ik, en hij het doorgaans is die mij het een of het ander uitlegt. Doorgaans is hij het die zich vrolijk maakt over mijn onwetendheid, mijn naïviteit zelfs – maar vanavond ben ik het die de rol van mentor kan aan-
nemen. Brahim tobt. Het is voor het eerst dat hij dat laat zien. Hij twijfelt aan zijn studie – wil hij wel arts worden, doet hij dat niet eigenlijk voor zijn vader? – en hij twijfelt aan zijn vriendin, die ik ook een keer heb gezien en die ik erg leuk vind. Een mooi meisje, levendig, spontaan, slim ook, ze studeert iets als bedrijfskunde en is niet op haar mondje gevallen, ze heet Souad. Hij heeft nu een half jaar wat met Souad en vraagt zich af of hij wel met haar moet doorgaan, en ik zeg tegen Brahim dat het mij een heel goed idee lijkt dat hij stopt met Souad, dat hij dat onmiddellijk moet doen en of hij dan ook zo vriendelijk wil zijn haar mijn telefoonnummer te geven?

Dat soort opmerkingen vindt Brahim leuk en ik vind het leuk om Brahim te zien lachen, zijn plezier is zo echt. Maar waarom, vraag ik, wil je eigenlijk met haar stoppen, het is toch een ontzettend leuke meid? En wat ik ervan gezien heb; ze hebben het toch leuk samen?

Op dat moment realiseer ik me dat ik eigenlijk niets van hun relatie weet. Hoe vaak ze elkaar zien, waar ze elkaar zien, of ze wel eens bij elkaar over de vloer zijn geweest, dus elkaars ouders kennen, of ze met elkaar naar bed gaan, en als ze dat doen, waar ze dat dan doen want thuis kan dat zeker niet en beiden wonen nog thuis – nee, ik weet eigenlijk helemaal niet hoe dat hier gaat, niet getrouwd te zijn maar een relatie hebben. Brahim valt stil. Ik vraag maar gewoon of hij wel eens met haar naar bed is geweest.

Hij begint weer te lachen – ook uit verlegenheid nu – en dan vertelt hij me eerlijk dat ze wel seks hebben maar dat ze niet met elkaar naar bed gaan, «dus geen penetratie», verduidelijkt hij. «Maar verder doen we alles. We dragen geen kleren en raken elkaar overal aan.»

Hij vertelt me zelfs, in de termen van de geneeskundestudent, dat ze «de penis en de vagina tegen elkaar aan wrijven», wat onhandig nog. Zo gedetailleerd had het voor mij nu ook weer niet gehoeven, op dit moment merk ik weer hoe jong Brahim eigenlijk nog is. Een half uur later merk ik het opnieuw. In dat halve uur dwalen we wat af, Brahim vertelt me waar en wanneer ze elkaar ontmoeten en «seks hebben» en hoe Marokkanen van zijn leeftijd dat soort zaken doorgaans aanpakken. Ik knik begrijpend, ik wist dat allemaal niet en luister geboeid, maar, zeg ik, ik begrijp nog steeds niet wat hij nou eigenlijk tegen Souad heeft. Waarom wil hij het uitmaken?

«Omdat ze een andere vriend heeft gehad.»

«Dat heeft ze je verteld?»

Brahim knikt.

«Je denkt dat ze met die andere vriend ook heeft gedaan wat ze met jou doet?»

«Misschien.»

Ik probeer te begrijpen wat er in Brahim omgaat. Ik begrijp het niet. Ik zeg: «Wat is er nou eigenlijk mis met Souad?»

«Kais», zegt Brahim ernstig, «als ze dit allemaal met mij doet, dan is ze een hoer, we zijn niet getrouwd. Ik kan niet met een hoer trouwen. Ik hou van haar maar ik zie haar ook als een hoer.»

«Moet je dat misschien niet gewoon eens met haar bespreken? Dat je dat soort vervelende gedachten hebt, die tussen jullie in staan? Zal ze dat niet begrijpen?»

Brahim schiet in de lach. «Ik moet haar zeggen dat ik denk dat zij een hoer is?»

«Je kan het ook uitmaken en mij haar telefoonnummer geven.»