LondenReady to be loved. Deze woorden staan, naast een schattige asielpoes, groot op de gevel van Battersea Dogs & Cats Home. Zeven jaar geleden hebben we daar Minoes opgehaald, een witte kat die ons inmiddels ontvallen is. Ook Larry komt er vandaan, de kat van 10 Downing Street. Veel andere redenen waren er vroeger niet om naar dit postindustriële deel van Londen te komen, of het moet zijn geweest om Battersea Power Station te bewonderen, de krachtcentrale die dankzij Pink Floyd een iconische status heeft.

Maar Nine Elms is klaar om geliefd te worden. Live, work & play, luidt de lokroep van de projectontwikkelaars. Dat eerste gebeurt verticaal. Nergens staan zoveel woontorens als in deze wijk. De negen iepen uit de zeventiende eeuw, waar de naam naar verwijst, zijn al lang verdwenen. Een deel van de appartementen is bestemd voor sociale huurders, compleet met eigen achteringang, de rest is voor mensen voor wie de metro een ideale verbinding is met de City.

Het symbool van de luxe is de zwembadbrug, een 25 meter lang zwembad dat zich bevindt tussen de bovenste verdiepingen van twee flats met de naam Legacy Buildings. De zwemmers hebben uitzicht op de Amerikaanse ambassade die hier enkele jaren geleden is geopend. Uit het zicht staat een groep grimmige galerijflats, die van de Carey Gardens en het Patmore Estate.

Nine Elms valt onder het stadsdeel Wandsworth, het vlaggenschip van de Tories. Voormalig stadsdeelvoorzitter Lord Lister is niet voor niets een van de adviseurs van premier Boris Johnson. De staat heeft zich zo weinig mogelijk bemoeid met de stadsontwikkeling. Sterker, de projectontwikkelaars hebben de kosten van de verlenging van de metrolijn en de bouw van de twee stations – ruim een miljard euro – op zich genomen. Het dak van eind-halte Battersea Power Station is zelfs goud-kleurig.

Een groot deel van die kosten is gedragen door een Maleisisch consortium, onder meer bestaande uit het pensioenfonds voor de plaatselijke ambtenarij, dat verantwoordelijk was voor de renovatie van de krachtcentrale. Op het oog is de integriteit van Giles Gilbert Scotts monument redelijk intact gebleven. De beroemde witte schoorstenen zijn vervangen, maar niet te onderscheiden van de oude. Het enige probleem is dat het zicht op de stroomkathedraal is verdwenen achter een gordijn van fantasieloze flats.