In Tunesië rukt de woestijn op

Tunis – Het glooiende landschap vol olijfbomen strekt zich tientallen kilometers uit. Cipressen staan kaarsrecht langs de net geasfalteerde tolweg. Wie niet beter zou weten, zou denken door Toscane te rijden, of de Provence. Maar dit is Tunesië, de groene parel van Noord-Afrika. Het land is groen én vervuild.

Plastic flessen en tasjes liggen overal. Van de wijngaarden tot de parkjes in de hoofdstraten van Tunis, er is geen stukje groen in het land te bekennen dat niet bezaaid is met afval. Hetzelfde geldt voor de stranden. De prachtige kust van Mahdia wordt geteisterd door bergen plastic die rond en aan de wilde cactussen en de aloë vera-planten kleven.

Niet alleen heeft het land een tekort aan vuilophalers (die ook nog regelmatig staken); het afvalverwerkingssysteem van het land is ontoereikend.

De meeste Tunesiërs hebben daarom de hoop op een schoner Tunesië opgegeven. Wie z’n plastic waterflessen opspaart om ze in de spaarzame prullenbakken te gooien, weet dat ze uiteindelijk toch weer in de natuur belanden. Evengoed trekken jonge activisten in groepen de bossen in om deze op te schonen.

Een ander groot milieuprobleem is de verwoestijning, zo vertelt Kareem (38), een fruitboer met man bun en hipsterkledij die op 45 minuten buiten de hoofdstad Tunis sinaasappels kweekt. ‘De zaden in de landbouw komen uit de Verenigde Staten en Europa. Om ze in dit land te laten overleven hebben we heel veel pesticiden nodig.’ De boer probeert zijn gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen te reduceren. ‘Ik bewerk mijn bomen acht keer per jaar, de meeste andere boeren zo’n dertig tot veertig keer.’ Evengoed ziet hij de grond verschralen. ‘Het grondwater zakt elk jaar en de verwoestijning rukt op. Over enkele decennia is mijn grond woestijn.’

Dit voorjaar plantten vrijwilligers 20.000 pijnbomen in het Kesra-bos dat twee jaar geleden door bosbranden verwoest werd. Acacias for All, een initiatief van de Tunesische Sarah Toumi (29), plantte de afgelopen jaren één miljoen acacia’s om zowel de oprukkende Sahara te stoppen als vrouwelijke landarbeiders te ondersteunen. De vraag is echter in hoeverre deze initiatieven het tij kunnen keren. Zo’n 95 procent van de Tunesische grond is door verwoestijning aangetast en wat over is, wordt aan het oog onttrokken door bergen plastic.

Help ons groene.nl te vernieuwen.

Doe mee aan onze enquête

Het invullen neemt zo’n 5 minuten in beslag. U kunt niets winnen, maar wij zijn u zeer erkentelijk als u meedoet aan de enquête.