Ingezonden brieven

Ingezonden brieven

Iran

De Groene Amsterdammer in een nieuwe vorm, maar nog niet echt in vorm. Joeri Boom wijst in Irak? Het is Iran! (in De Groene Amsterdammer van 28 augustus) weliswaar terecht op de opgelopen spanning tussen de Verenigde Staten en de Islamitische Republiek, maar de analyse roept erg veel vragen op. Een paar punten: Iran is véél complexer (Boom reduceert Irans politieke arena tot «de mullahs»), de export van de islamitische revolutie is al lang niet meer «het hoogste doel van Iran», bewijzen voor Irans actieve steun aan al-Qaeda waren en zijn nog steeds dubieus (de bronnen overtuigen allerminst), en hoezo zou als vanzelfsprekend Irak een «Iraanse satellietstaat» worden indien de regering in Bagdad in meerderheid uit sjiïeten zou bestaan? Het is toch echt allemaal wat minder simpel dan dit stuk doet voorkomen.

PAUL AARTS, Amsterdam

Vormgeving (1)

Met de leeftijd komt de weerstand tegen verandering. Zoals er een maximum is aan het aantal hartslagen in een mensenleven, is er kennelijk ook een begrenzing aan de hoeveelheid omwentelings cycli waartoe wij bereid zijn. Eenmaal opgebruikt, slaat ons aanpassingsvermogen om in behoudzucht. Wat de mens bij leven heeft zien veranderen, wil hij tot zijn dood zien blijven zoals het geworden is.

Om deze reden sloeg mij de schrik om het hart bij het lezen van de aankondiging van een nieuwe vormgeving voor De Groene Amsterdammer. «Restyling» is een woord dat meestal hand in hand gaat met termen als «upgradingsstrategie», «actua liseringsoperatie» of «vernieuwingsslag». De ergste gedrochten komen hieruit voort, en zelden iets goeds. Jaguar is onlangs stationwagens gaan bouwen, Harley Davidson doet tegen woordig in eau de toilette, en bij V&D weet al jaren niemand meer wat voor winkel dat ooit was – allemaal omdat er vernieuwd, geüpgrade of gerestyled moest worden.

Groot is daarom mijn opluchting na het lezen – en bekijken – van de door «vooruitgang» aan getaste Groene.

De uitleg over de betere werkbaarheid van de lay-out voor de redactie vanwege variabele tekstlengtes lijkt mij na enige bestudering plausibel. De typografie van de platte tekst is inderdaad een verbetering. De smalle terzijdetekstjes in Dichters & Denkers zijn even wennen, maar lezen daarna makkelijk weg. Het overzicht is gebleven. De schreefloze koppen zijn extreem goed leesbaar (waarom trouwens niet allemaal?). De herpositionering van Opheffer als uitsmijter doet hem terecht meer recht.

Het grootste compliment is misschien dat er zo veel bij het uitmuntende oude is gebleven.

MANFRED BIK, Rotterdam

Vormgeving (2)

U heeft mij verrast met (alweer) een nieuwe vormgeving, maar niet verblijd. En wel hierom. De uit gevulde kolommen lezen naar mijn mening veel minder prettig dan de niet-uitgevulde. De woord- en letterspatiëring zijn niet goed. De Groene Amsterdammer krijgt daardoor meer en onhandige afbrekingen. Voor de rest geen klachten.

FRED BALHUIZEN, Amsterdam

Vormgeving (3)

Kunt u de volgende week weer de vroegere lay-out toepassen? En ook ander papier a.u.b.

Bij voorbaat dank.

JORIS HARTMAN, Amsterdam