Popmuziek

INNEMENDE OVERBODIGHEID

POPMUZIEK Jesse Malin

Wanneer een popjournalist deze dagen Bruce Springsteen vraagt naar het volgens The Boss grootste talent van dit moment, antwoordt deze: Jesse Malin. Wanneer een popjournalist diezelfde vraag stelt aan Ryan Adams, antwoordt die eveneens: Jesse Malin.

Met zijn twee beroemdste fans is meteen ook Jesse Malins muzikale identiteit afgebakend. De twee laten het overigens niet bij woorden: Adams produceerde Malins debuut, en Springsteen zong mee op Malins tweede album Glitter in the Gutter. Dat album dateert van vorig jaar. Opvolger On Your Sleeve is er nu reeds, wat de indruk kan wekken dat Malin de productiviteit van Adams benadert. Maar nee: het betreft hier een coveralbum.

Coveralbums vormen een gecompliceerde categorie in de popmuziek: ze komen niet zelden voort uit oprechte liefde van de uitvoerende artiesten voor diens voorbeelden, ze zijn niet zelden volkomen overbodig, en vaak allebei tegelijk.

Zo ook On Your Sleeve. Het album laat zich, mede door de persoonlijke inleidingen in het cd-boekje, lezen als de muzikale biografie van Malin.

Aha, Bo Diddley schopte hem richting rock-’n-roll. Nou nou: toen hij dertien was en op school zat in Whitestone, Queens, jatte hij whisky met zijn vrienden en dronk die op voor de eerste les. Zo: hij was fan van Elton John en schrok zich dood toen die een homo bleek. En ondertussen maar muziek draaien: Neil Young, The Stones, Lou Reed, Tom Waits. Ze komen allemaal voorbij. Liefdevol uitgevoerd, daar niet van. Maar liefde voldoet niet.

Wonderful World van Sam Cooke, dat is een nummer om te koesteren, en in dit geval daarom ook om van af te blijven. Malin heeft een prachtige stem, per album meer ontspannen en warmer, ook daar niet van. Maar van Wonderful World bestaat tot het einde der tijden slechts één uitvoering, en die is van Sam Cooke. Klaar, uit.

Malin covert ook Walk on the Wild Side van Lou Reed. Opnieuw: bij voorbaat ondoenlijk. Al verdient Malin hier een prijs voor zijn moed: hij heeft het nummer ontdaan van zijn belangrijkste karakteristiek. De baslijn. Walk on the Wilde Side zonder die trage, dikke bas, dat is Don’t Worry, Be Happy coveren en dan het gefluit weglaten. Als je het dan toch probeert, dan zo. Het mislukt, daar niet van, want de bas blijkt de spanning onder het nummer; zonder al dat laag begint het opeens te kabbelen.

Het meest geslaagd zijn de nummers waar Malin de aloude live-truc van het coveren toepast: uitkleden. Alles eraf. Malin en piano, Malin en gitaar, meer niet. Het beste nummer is een cover van Malins generatiegenoten van The Hold Steady, de band die alles in zich heeft om de komende jaren de interessantste chroniqueur van het nieuwe Amerika te worden. Malin covert You Can Make Him Like You van hun briljante album Boys and Girls in America.

Bijna struikelend over de woorden om ze te laten passen, overtroeft Malin het milde sarcasme van het origineel: ‘If you get tired of your boyfriend’s things/ There’s always other boys/ There’s always other boyfriends’. Prachtig. En nu hup, de komende jaren niets dan eigen werk.

Jesse Malin, On Your Sleeve (Bertus). Jesse Malins optreden in Paradiso in Amsterdam op zondag 23 maart is uitgesteld tot mei

Te zien op Uitzendinggemist.nl