Sport

Innovatie

Theo Bos werd in Spanje wereldkampioen wielrennen op de baan op de Kimera.

Theo Bos gelooft in innovatie. En zijn sport is een dankbaar terrein voor technologische verbeteringen. Bij wielrennen op de baan zijn de aërodynamica en balans immens belangrijk.

De Kimera is een speciaal voor Theo Bos ontwikkelde superfiets voor op de baan. Het ding heeft een half miljoen euro gekost om te maken, en dan zitten er niet eens remmen op. En overigens kostte het pak waarin Bos reed zo’n vijftigduizend euro: een soort oranje bodystocking met een zeemleren lap in het kruis.

Wie niet sterk is moet slim zijn en innoveren, dacht Bos, en liet zijn wonderfiets maken. Dat werd tijd, want Nederland lag altijd achter op dit gebied. Terwijl andere landen er op los innoveerden, waren wij een beetje bang voor nieuwe technologie en futuristische snufjes. Terwijl ze in Duitsland al met vederlichte frames en futuristische helmen reden, hadden wij nog houten banden, kilometertellers en een stukje karton aan een wasknijper dat prrrr deed tegen de spaken van het voorwiel.

Maar nu is de achterstand in één klap goedgemaakt.

De Kimera (half draak, half leeuw) is mede ontwikkeld door tno en voormalig medewerkers van tno en Stork Aerospace (van diverse raketten en de jsf). Hij heeft maximale stijfheid, zodat er zoveel mogelijk energie van de rijder ‘uit het achterwiel’ wordt gekregen. Hij weegt bijna niets doordat hij van speciaal carbon is gemaakt. Het frame is getest in rijdende toestand, statisch en in de windtunnel.

Je zou denken dat je zoiets geheim houdt tot de Olympische Spelen van 2008, maar Bos deed dat niet. Hij presenteerde eind vorig jaar de Kimera al aan de wereld. Hij was niet bang voor de concurrentie.

Gevraagd naar deze toch wel opmerkelijke openheid bekende Bos dat hij uit ‘puur enthousiasme’ had gehandeld. Dat is nou mooi: de renner is zo blij met zijn nieuwe fiets dat hij hem uit enthousiasme aan iedereen wil laten zien. ‘Jongens kijk! Hier is-ie! Mijn nieuwe fiets! Hoi!’

Bij de presentatie zei technisch directeur Charles van Commenée van sportkoepel noc*nsf: ‘Als Theo Bos in Peking verliest, is hij verslagen door een betere renner.’ Want over materiaal en begeleiding heeft de wereldkampioen sprint niets te klagen.

Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gaat de komende vijf jaar tientallen miljoenen uittrekken voor innovatie in de sport. Dat is goed. Dan krijgen we een ouderwetse innovatiestrijd, zoals de ruimteoorlog tussen Amerika en Rusland vroeger. Landen gaan elkaar proberen af te troeven met nieuwe snufjes, vindingen en technologie. En dan zie je op de Spelen in Peking de Albanese turnploeg plotseling medailles halen met hun nieuwe helmen, of beheerst Denemarken het zwemmen dankzij schubbenpakken en kunstkieuwen.

Nederland gaat iedereen inhalen. We krijgen de smaak te pakken. De samenwerking met tno en Stork en Akzo en DSM en Philips en Unilever en Spar wordt geïntensiveerd, en we gaan innoveren in alle sporten. Het duurt niet lang meer of we zien de resultaten: de klapschoen voor de lopers; de klapkeu voor de biljarters; de klapstok voor de polsstokspringers; kleizoekende kogels voor de kleiduivenschieters; antislip(hand)schoentjes voor de turners; roosvindende precisiepijlen voor de boogschutters; uitschuifschoenen voor de honkballers; teenvliezen voor de waterpoloërs; elektronische-enkelsymmetriebanden voor de synchroonzwemmers; zweefbadpakken voor de schoonspringers; kleef- en buigsticks voor de hockeyers; schiet- en schuifhoeven voor de springruiters (of hun paarden); springveerschoenen voor de ver- en hoogspringers; rechtsdraaiende snaren in het racket voor meer spin voor de tennissers; fietsbanden die energie opslaan voor de wielrenners; judo- en worstelpakken van anti-antislipstof die niet vast te pakken zijn voor de krachtsporters; hartzoekende floretten voor de schermers – en dat vederlichte carbon, daar hebben onze gewichtheffers misschien iets aan.

‘Dit is de beste fiets waarop ik ooit gezeten heb’, zei Bos trots bij de presentatie volgens noc*nsf. ‘De winst zit erin dat hij zo stijf mogelijk is. Elke pedaalslag moet honderd procent een voorwaartse beweging opleveren. Er mag niets verloren gaan. (…) Ja, de concurrenten zullen ervan opkijken. Dat weet ik zeker. We liggen nu eindelijk eens een keer voor waar we normaal een land zijn dat achter de anderen aanloopt.’

Op het vorige WK reed Bos tegen olympisch kampioen Ryan Bayley. ‘We hadden vrijwel dezelfde fiets. Het was mooie, eerlijke sport.’ Met een grijns: ‘Daar stappen we nu van af.’

Precies. Daar stappen we van af. Niks mooie, eerlijke sport meer. Innovatie! Geheimen! Verborgen laboratoria! Spionage! Hup Holland! Hup de vooruitgang!