Opheffer

Intelligente vrouwen

Vrouwen willen mannen van wie ze kunnen winnen; mannen willen mooie vrouwen, maar hebben eigenlijk weinig keus.

Het domme blondje weet dat ze grote macht heeft: alle mannen willen haar. Ze kijkt wel uit om ook nog eens intelligent te worden. Dan willen mannen haar misschien helemaal niet, omdat die dan bang voor haar worden.

Niets is zo erg als een intelligente vrouw; die is namelijk alleen maar in de weer met een vermoeiende strijd en onoplosbare vragen! Ben ik wel genoeg geëmancipeerd? Ontplooi ik mijn persoonlijkheid wel genoeg? Ben ik wel onafhankelijk genoeg? Kan ik me meten met de mannen? Zijn hier het aantal mannen en vrouwen wel in evenwicht…

Allemaal uitingen van intelligent gedrag, hoor, maar waardoor vrouwen wel eenzaam worden, zijn en zullen blijven als ze niet heel snel veranderen.

Intelligentie bij vrouwen is een pose die altijd stopt als hun «biologische klok» begint te tikken en ze kinderen willen.

Ik heb veel intelligente vrouwen door de stront en de modder zien kruipen als ze maar kinderen kregen. Alles gaven ze op — zelfs hun man als het moest.

En als ze dan moeder waren, dan begon het weer: ben ik wel geëmancipeerd genoeg, ben ik wel ontwikkeld genoeg, ben ik nog wel bij — en prompt lieten ze het kind in de steek en gingen ze weer intelligent doen — tot die biologische wekker weer afliep en er kinderen moesten komen.

Het zijn gouden tijden voor kindercrèches.

Vrouwen zijn gelukkig nooit saai. Weet u waarom niet? Omdat je ze nooit op consistentie kunt betrappen! Ik moet zo lachen om intelligente vrouwen.

Zestig procent daarvan is eenzaam, want die beseffen dat hun huwelijk flauwekul is. De andere veertig procent probeert zich altijd uit die eenzaamheid te smoezen door te tamboereren dat hun werk zo leuk is.

Ja ja — onzin!

Er zou eens een onderzoek moeten komen naar vrouwelijke hoogleraren met kinderen. Ik denk a) dat het er weinig zijn en b) dat ze over het algemeen gestoorde relaties hebben. De intellectuele vrouwen met kinderen die ik ken, zijn gescheiden, hebben een «vriend» die ergens in een verre buitenwijk woont en die ze één of twee keer in de week zien. Die kinderen lopen bij de psychiater en moeder heeft «afspraken gemaakt». Dat hoor je nog het meest: «Bram en ik hebben afspraken gemaakt.» En wat houden die afspraken dan in? «We laten elkaar tot op zekere hoogte vrij.» En wat is die zekere hoogte dan? «Dat weten we van elkaar.»

Vroeger bakten vrouwen zoete koekjes, tegenwoordig is dat lulkoek geworden. Ik durf de stelling aan dat intelligente vrouwen (intellectuele vrouwen, zo je wilt) minder gelukkig zijn dan minder intelligente vrouwen. Dit komt door de emancipatie die ze heeft opgezadeld met allemaal vreemde plichten als «zelfontplooiing» en «opkomen voor jezelf» en al die onzin meer, wat altijd tegenvalt als je die doelen hebt bereikt, en die zo lang duren eer je ze bereikt dat je vervolgens de essentie van je vrouw-zijn (liefde geven en kinderen opvoeden) hebt verloren.

De werkelijk intelligente vrouw doet er verstandig aan een beetje dom te zijn. Ze moet niet te veel pretenties hebben, niet te veel praatjes, niet te veel werken, en zich vooral niet te veel willen «zelfontplooien». Pas dan heeft ze de meeste kans op een gelukkig en rijk leven.

Een werkelijk intelligente vrouw leest mooie boeken nadat ze het huishouden heeft gedaan en droomt dan weg bij het leven dat ze waarschijnlijk nooit zal leven. Als ze het leven leidt dat in die boeken staat, zijn de rapen gaar.