Games

Interactieve fictie wereld

Games: Peter Jacksons King Kong

Zij bestaat niet en toch kijkt zij naar mij, vragend. Zij is Ann Darrow, personage in Peter Jacksons King Kong, zoals het spel officieel heet. In de game is zij afwisselend afwachtend en zelf in actie, een mix van heldin en damsel-in-distress. Soms neemt ze het voortouw wanneer bijvoorbeeld een kloof moet worden overgestoken. Dan weer gilt ze om hulp alsof ze in doodsnood is wanneer ik mijn rug naar haar toedraai. Ze is bang dat ik ga wegrennen. Dat doe ik niet, want het spel moet voortgaan. We moeten de jungle in, op zoek naar de grote aap.
Deze game creëert momenten van pure angst. De scène waarin Kong voor het eerst verschijnt, is dramatisch en cinematografisch. Je kunt niets doen; je bent vast gebonden. Je kunt alleen maar kijken hoe het Beest de mooie Ann grijpt, en verdwijnt.
Al gauw heb je geen kogels meer om de prehistorische monsters te bevechten. Je kunt speren pakken, maar dat helpt niet altijd. Met de controls kun je inzoomen op objecten en monsters, zodat je kunt herladen en meer speren pakken. Dat is nodig, want in de verhaallijn waar mee ik aan het spel begin, ben ik alleen met Ann. Het gaat vaak mis, en het sterven is schokkend. Als spelerkarakter val je in een soort zwart gat. Alles kleurt rood en de muziek wordt onheilspellend kloostergezang. Het beeld dooft.
Om de emotionele resonantie ver der op te krikken, is er geen gamestatistiek op het scherm. Waar de makers naar streven, is een soort realisme dat vaak afwezig is in gamewerelden, maar wel degelijk kenmerkend is voor film werelden. Maar te oordelen naar King Kong The Game is de volgende stap niet ver weg. Die stap zal zijn een volledig «interactieve fictiewereld». Die be naming is mijn verzinsel, want gamers haten de term «interactieve film». Te recht. «Interactieve film» doet geen recht aan de game als kunstvorm. En dat is hij wel degelijk. Games hebben hun eigen esthetiek.
Dat bewijst eens te meer King Kong The Game: de grootste aantrekkingskracht van de interactieve fictiewereld is de wijze waarop de speler het verhaal wordt ingezogen waarin hij vervolgens uren of zelfs dagen kan verblijven. Dit is hetzelfde mechanisme als een film keer op keer bekijken en er telkens weer nieuwe dingen in ontdekken. Deze dingen zijn voelbaar in King Kong, óók de invloed van de traditionele verhaalkunst. Dat de personages in het spel lang niet dezelfde psychologische com plexiteit hebben als die in het script voor de originele film uit 1933 of die in Peter Jacksons briljante hervertelling daarvan, heeft te maken met één ding: zo ver is de gametechnologie niet. Nog niet.
King Kong: The Official Game of the Movie is uit op alle game platforms