FILM

Invullen

The Adventures of Tintin

Veel van het plezier in J.J. Abrams’ nieuwe monsterfilm Super 8 valt te ontlenen aan liefdevol geënsceneerde beelden waarin een groepje tienervrienden zijn eigen film draait, compleet met ketchup als special effect en een ratelende super 8mm-camera om de actie en de ‘acteurs’ op echte filmrollen vast te leggen. Deze beelden zijn niet alleen het resultaat van regiekeuzes van Abrams, maar vooral ook een hommage aan producent Steven Spielberg, die als kind zijn eerste speelfilms in soortgelijke omstandigheden maakte. Vooral het lichte, draagbare aan super 8mm maakte het voor de jonge Spielberg mogelijk zijn eigen films te regisseren. Toen hij twaalf jaar oud was maakte hij zijn eerste film, een western getiteld The Last Gunfight, waarmee hij een scoutinginsigne verdiende.
Meer dan vijftig jaar later draait Spielberg opnieuw hand-held, maar nu gaat het om een geavanceerde 3D-camera die het acteerwerk, gedaan met de performance-capture-techniek die zo effectief werd gebruikt in James Camerons Avatar, en de sets van een bijzondere speelfilm in beeld moet brengen: The Adventures of Tintin. Een film om van te dromen. En dat deed Spielberg, die al jaren geleden de wens uitsprak Kuifje eens te verfilmen. Vreemd genoeg blijkt Spielberg voor die tijd niet eens bekend te zijn geweest met 'Tintin’. Hij vertelt dat Franse critici tijdens de release van Raiders of the Lost Ark (1984) opmerkten dat Indiana Jones wel erg Kuifje-achtige avonturen beleeft. Zo ging Spielberg Kuifje lezen. De invloed hiervan was onmiddellijk: een paar jaar geleden stond Indiana Jones in Kingdom of the Crystal Skull oog in oog met buitenaardse wezens in een setting die erg aan de Inca-achtige, door aliens bewoonde grotten in het Hergé-album Vlucht 714 herinnerde.
Bij al het enthousiasme over The Adventures of Tintin past wel enige terughoudendheid. Want Hergé is heilig en Kuifje des te meer. Kunnen zij wel de transformatie van strip naar 3D-cinema aan? Immers, juist Kuifje bestaat bij de gratie van 'iconische abstractie’, zoals Scott McCloud schrijft in zijn boek Understanding Comics (1993). Kuifje, het getekende gezicht, is namelijk zo extreem abstract dat Kuifje als figuur naast Mickey Mouse komt te staan in een grafische piramide, gebruikt om die iconische abstractie in stripverhalen te meten, op een punt dat McCloud het 'conceptuele snijvlak’ noemt.
Kuifje is dus meer een concept dan een fotorealistisch beeld; hij is 'leeg’ waardoor de lezer bij hem van alles kan invullen. In de strip komen de echte emoties van Kuifje nauwelijks aan de orde. Alles draait om het verhaal. En om de realistische setting. Met dit laatste zal Spielberg weinig moeite hebben, net als hij als kind alles kon verbeelden met zijn super 8mm-camera. Maar Kuifje? Het personage? Het zal fascinerend zijn om te zien wat voor effect een close-up van 'Tintin’ op het grote scherm zal hebben. En ook nog in 3D. Als we dan voor het eerst echt in de ogen van Kuifje kunnen kijken en misschien kunnen zien wie hij echt is.

The Adventures of Tintin draait vanaf 26 oktober in de bioscoop