Iraakse christenen vluchten voor Maliki

Bagdad – Hoge betonnen muren met prikkeldraad schermen de Onze Lieve Vrouwekerk af voor gevaar uit de buitenwereld. De kerk ligt in Kardasa, een wijk in het hartje van Bagdad waar enkele jaren geleden nog uitsluitend christenen woonden.

De regering van eerste minister Nour El-Maliki bracht daar echter verandering in. Veel christenen vluchtten weg voor het sjiitische bewind en wie bleef ervoer een constante dreiging. Nu de extremistische rebellengroep Isis oprukt, krijgen de christenen het nog moeilijker.

Drie jaar geleden werd de Onze Lieve Vrouwekerk voor het laatst geteisterd door een terroristische aanval. Tijdens het zondagsgebed bestormden gewapende mannen de kerk en schoten maar liefst vijftig kerkgangers neer. Ook de priester kreeg een kogel door het hoofd. ‘Elke kerk heeft sindsdien een stevig hek waarlangs christelijke soldaten dag en nacht de wacht houden’, vertelt een van de militairen die aan de ingang staat.

Alleen de Grieks-orthodoxe kerk staat een eindje verder in de straat statig in volle glorie te pronken zonder beschermende muren. ‘Het laatste wat ik wil, is dat mensen zich opgesloten voelen in de kerk. We moeten ons niet afschermen, we moeten trots zijn op wie we zijn en daarmee naar buiten komen’, zegt Abuna Mansour, de priester van de kerk.

Enkele jaren geleden telde Abuna Mansours kerk nog honderden leden, maar de kerkgemeenschap is inmiddels uitgedund tot enkele tientallen. ‘Zodra de ene oorlog is gaan liggen, schuilt de volgende al om de hoek. Ik heb mijn hele leven nog nooit in veiligheid geleefd’, geeft kerklid Raja Potrus als reden van haar aanstaande vertrek.

Voor priester Abuna Mansour is het rampzalig om te zien hoe zijn kerkgemeenschap uiteenvalt. Hij probeert met man en macht zijn leden hier te houden. ‘De mensen zijn het moe om voortdurend in angst te leven. Iedereen vlucht weg. Maar op die manier verliest de gemeenschap haar identiteit. Mijn doel is hen te beschermen, maar met een overheid die alles kapot maakt door verdeling te zaaien onder het volk, wordt dat steeds moeilijker.’

Toch blijft hij er ondanks de toenemende dreiging in Bagdad erg kalm bij. Extra veiligheidsmaatregelen treft hij niet, want meer muren zouden volgens hem enkel meer angst inboezemen. ‘Natuurlijk is het hier gevaarlijk, maar dat is het altijd geweest. Het heeft geen zin om nu halsoverkop extra maatregelen te treffen. Wie wil sterven voor zijn geloof zal door geen enkele muur of soldaat tegengehouden worden.’