IS brengt onafhankelijk Koerdistan dichterbij

Istanbul – In de oorlog tegen IS blijken de Koerden de enige echte vrienden van het Westen te zijn.

Terwijl de coalitie die de Verenigde Staten proberen te smeden al vanaf het begin op losse schroeven staat, voeren de Koerden van Irak, Syrië en Turkije een hevige strijd tegen het kalifaat. De Turken weten dat het bondgenootschap tussen de Koerden en Amerika niet zonder gevolgen kan blijven. In de Turkse straten is menigeen al aan het idee van een onafhankelijk Koerdistan aan het wennen.

Aardrijkskundeleraar Nevzat Kadi is ook om. Deze vijftiger, een nationalist in hart en nieren, vertelt in een kroeg met opgewonden stem dat hij het idee van een gesplitst Turkije altijd erger heeft gevonden dan de dood. Na de laatste ontwikkelingen berust hij echter in het lot. Hij werpt een vijandige blik op de Koerd aan tafel en zegt dan: ‘Ik denk nu anders. Wat mij betreft mogen de Koerden zich afscheiden van Turkije. Maar dan moet jij ook weg uit Istanbul. Dan gaan jullie allemaal naar je eigen land.’

Ahmet Yildirim is ook onderwijzer en ook vijftiger. De Koerdische vriend van Kadi schrikt van zijn Turkse vriend, herpakt zich snel en werpt tegen: ‘Ben jij soms de eigenaar van Istanbul? Wij blijven hier, of je het nu leuk vindt of niet. En als de Koerden in het oosten hun eigen land willen, dan heb je dat ook te accepteren. Probeer maar te wennen aan de nieuwe realiteit.’

Of het zo’n vaart zal lopen met het onafhankelijke Koerdistan is de vraag, maar dat de pkk nog nooit zo’n goed imago heeft gehad, staat buiten kijf. Het waren immers niet de Peshmerga’s van Iraaks Koerdistan die de oprukkende IS een halt toeriepen, maar de militanten van de pkk die vanuit de bergen toesnelden om de Koerdische steden en de dorpen uit handen van IS te redden.

Door deze strijd tegen IS kunnen de Turken de pkk niet meer zo gemakkelijk zwartmaken. De Turkse regering zwijgt daarom over de nieuwste ontwikkelingen. De man op straat houdt echter allerminst zijn mond. In de kroeg schreeuwt Nevzat Kadi naar zijn Koerdische collega: ‘Snap je het niet? Nu willen de Turken scheiden van jullie. Hoe kun je van iemand scheiden en toch in hetzelfde huis blijven wonen? Maak je dus op voor een verhuizing uit Istanbul.’