Islamitische vreemdgangers schokken Marokko

Rabat – Zaterdagochtend vroeg had Omar Benhammed zijn auto geparkeerd aan het strand, niet ver van Rabat. Met hem meegekomen was Fatima Nejjar. De politie betrapte hen ‘in een seksuele pose’, ‘een flagrante daad van overspel’.

Ze werden gearresteerd. Benhammed probeerde de agenten om te kopen. Tevergeefs. Hij trachtte zich eruit te redden door te zeggen dat ze een gewoontehuwelijk hadden. Maar de politie was onverbiddelijk.

Waarom voelt niet alleen de echtgenote van Benhammed maar half Marokko zich bedrogen door de affaire? Benhammed en Nejjar zijn twee vooraanstaande en diepreligieuze Marokkaanse politici. Hij (getrouwd, zeven kinderen, hoogleraar islamstudies) sprak een fatwa uit over het uitwisselen van lieve woordjes op Facebook. Zij (weduwe, zes kinderen) staat bekend om haar uitspraak dat meisjes die lachen met jongens ‘zich in het domein van de ontucht begeven’.

Dat van hun geloofwaardigheid als zedenpredikers weinig over is, is niet alleen hun probleem maar ook van hun politieke groepering. Benhammed en Nejjar waren, totdat ze samen werden betrapt, allebei vice-president van de ideologische beweging achter de Marokkaanse politieke partij pjd, de partij van de islamisten. Die hoopt bij de verkiezingen in oktober weer de grootste te worden in het Marokkaanse parlement, net als nu. Maar hoeveel behoudende kiezers zullen zich nu afvragen of ze de islamisten nog wel kunnen vertrouwen?

Een flink deel van de Marokkanen vindt het terecht dat overspeligen een gevangenisstraf tot twee jaar riskeren. Toen het tijdschrift TelQuel aan politieke partijen vroeg of de wet niet moest worden veranderd, waren de reacties terughoudend. ‘Er zijn belangrijker dingen’, vond de socialistische partij. De pjd deed er het zwijgen toe. De Parti Authenticité et Modernité (pam), concurrent van de islamisten, liet weten dat seks buiten het huwelijk niet meer strafbaar zou moeten zijn – ‘de wetten moeten zich aanpassen aan de werkelijkheid en aan het leven van de mensen’. Dit zou echter niet gelden voor ontrouw tijdens het huwelijk, vanwege ‘de visie die de samenleving hier nog op heeft’.

Sommige islamisten vermoeden een complot. Er zouden ‘krachten bij de politie’ aan het werk zijn, zei de ideoloog van de beweging, die misbruik maakten van ‘twee mensen die te ongeduldig waren om te trouwen voor de wet’.