Italië vreest de gladde zee

Rome – Op het Italiaanse nieuws deden ze er heel gewichtig over, de ‘exclusieve ontmoeting’ tussen de ministers van Binnenlandse Zaken van Italië, Frankrijk en Duitsland in Parijs van afgelopen zondagavond. Er was sprake van een ‘trojka’ die nu eindelijk eens spijkers met koppen zou gaan slaan. Want dat de situatie niet door kan gaan zoals nu, met alweer 83.360 vluchtelingen uit Afrika die in de eerste helft van 2017 aan de Italiaanse kusten zijn gedropt, dat vindt iedereen. Een toename van achttien procent in verhouding tot de eerste helft van 2016, terwijl het zomerseizoen nog maar net is begonnen. De oversteek Libië-Italië over de Middellandse Zee blijft tot zeker half oktober baden in zon met een spiegelgladde zee. Dus reken maar uit.

In Italië hangen nu al zo’n vijfhonderdduizend statusloze Afrikanen rond in steden en dorpen. Papieren zullen ze niet krijgen, en dat weten ze, vandaar dat ze die ook niet aanvragen. De mythe dat je vanuit Italië op de een of andere manier altijd wel door kunt naar de ‘betere’ landen hogerop in Europa is hardnekkig. De dramatische situatie aan de Italiaans-Franse grens van Ventimiglia, waar een verloren volk uit voornamelijk Eritrea iedere nacht zonder succes probeert om via een rivierbedding over te steken naar Frankrijk, is alleen voer voor camera’s. Niemand trekt er een conclusie uit. De vluchtelingen niet, de Franse regering niet, Europa niet. Het zij zo, punt. Als ze maar in Italië blijven zijn wij er vanaf.

Daarom had de Italiaanse premier wiens naam niemand kent (Paolo Gentiloni) – omdat hij de zoveelste niet-gekozen interim op rij is – een soort van dreigement gelanceerd. Italië ging zijn havens dichtgooien voor ngo-boten uit alle landen behalve Italië. Want de ‘vluchtelingentaxidienst van de goede bedoelingen op zee’ (de definitie is van de Vijfsterrenbeweging van Beppe Grillo) hijst ze inmiddels direct aan de Libische kust al aan boord. Om direct door te koersen naar Italië, en daar zoeken ze het dan maar verder uit. De ‘idiote oplossingen’ (de krant Il Fatto Quotidiano) die door de trojka zijn bedacht richten zich vooral op het in totale chaos verkerende Libië, dat de vluchtelingen niet meer moet doorlaten. Hoe dat moet, zien we nog wel. Er is niets concreets over afgesproken. Ook niet dat de ngo-boten aller landen gewoon doorkoersen naar het eigen land van herkomst met de Afrikaanse vluchtelingen aan boord. Bijvoorbeeld naar de beroemde kusten van Duitsland.