Ivo op leidseplein

Nu Gerardjan Rijnders liever films gaat maken en de leiding van Toneelgroep Amsterdam vanaf 1(januari 2001 afgeeft, is Ivo van Hove de ideale keuze als zijn opvolger. In één jaar is een wat ingeslapen Holland Festival onder zijn leiding weer experimenteel en spraakmakend geworden. Een onbedoelde rel om een foto van een vader en zijn zoontje die Justitie voor ‘kinderporno’ aanziet, komt niet helemaal uit de lucht vallen, want de tentoonstelling in Arti laat foto’s zien die allerlei grenzen aftasten - met beeldende kunst, met herinneringen en ook met pornografie - en heet niet voor niets Photography on the Edge. Het Holland Festival heeft weer bezit van Amsterdam genomen, van het elitaire Stedelijk Museum tot het volkse Oosterpark. De Stadsschouwburg aan het Leidseplein is in een festivalcentrum veranderd waar deejays jonge jongens en meisjes trekken, maar er zijn ook inhoudelijke discussies en nagesprekken. Er worden grote groepen nieuw publiek naar het festival gehaald. Ivo van Hove is ideaal voor staatssecretaris Rick van der Ploeg, die wil dat de kunsten een groter en diverser publiek trekken.

Van Hove zelf maakt intrigerende, fraaie, spannende, maar soms wat koude voorstellingen, zoals India Song van Marguerite Duras in dit Holland Festival. Een warmbloediger compagnon zou hij bij TGA wel kunnen gebruiken. Maar die zijn er niet zo veel in zijn generatie.