Jan blokker

Dat ik mij enkele weken geleden in de VPRO-gids kritische opmerkingen heb veroorloofd over een artikel van Jan Blokker in die gids, schijnt Martin van Amerongen (De Groene van 23 november) zo ongewoon te vinden dat hij in oude nummers van HP is gedoken om een verklaring te vinden. Ik zou in 1982 in een interview met dat weekblad onthuld hebben met Blokker ‘gebrouilleerd’ te zijn. Maar die verkilling van destijds kwam geheel op rekening van ons beider ‘persoonlijke levenssfeer’, was van tijdelijke aard en heeft met mijn recente uiting niets van doen. Is het nou zo moeilijk ervan uit te gaan dat kritiek gewoon de uitkomst is van een rationeel proces?

Verder spreekt Van Amerongen over Blokker als mijn ‘toenmalige collega’ toen die al weer drie jaar adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant was. Dat ik 'het Gooi’ zelfs ook maar enigszins in bescherming zou nemen, is niet waar en zijn 'verklaring’ dat dit voort zou komen uit onze brouille slaat de plank daarom al evenzeer mis. Dat Jan Blokker 'maar’ een keer voor zou komen in mijn boek De dansorkesten van de BBC is ook niet waar. Behalve bij het door Van Amerongen geciteerde incident, noem ik Blokker meer dan eens en steeds met lof. Dat ik hem 'schamper’ 'de grote columnist’ heb genoemd is Van Amerongens eigen interpretatie. Amsterdam, ARIE KLEIJWEGT