Je leeft maar één keer

Een echte journalist gaat niet met vakantie, de ware journalist gaat undercover. Je kunt nu eenmaal niet dag in, dag uit afgaan op datgene wat de voorlichters je op de mouw trachten te spelden. Er bestaat nog zoiets als waarheid.

Dankzij mijn diverse vermommingen ben ik in de loop der tijden op veel riool- en lijkenlucht gestoten, waar ik door het jaar heen, als brave pennelikker, geen weet van had. Vandaag, op mijn negenenveertigste, kan ik dan ook met mijn hand op mijn hart verklaren: behalve Abraham heb ik àlles gezien.
Waarom heb ik daar nooit een woord over geschreven? Laat ik daar kort en duidelijk over zijn. Als u wist wat ik weet, was u allang in een zenuwkliniek opgenomen.
We leven maar één keer. En je leven in dienst stellen van de waarheid is al riskant genoeg. Maar daar dan vervolgens ook nog mee op de kansel te klimmen, dat is je reinste suïcide. Als je zo nodig de waarheid wilt weten, kijk dan zelf maar onder de stoelen en banken, om te beginnen bij je thuis.
Dank u wel dat u zich door mij zo braaf laat beledigen, lezer. Daarom doe ik u als beloning mijn laatste vakantie-undercoverproject uit de doeken. Heeft de mensheid nog idealen? vroeg ik mij de afgelopen twee weken af, vermomd als respectievelijk treinconducteur, strandjutter, smeer- en dronkelap. Goed nieuws: wis en zeker. Iedereen droomt ervan ooit, op Mars, met een schone lei te beginnen.