DanS: Father Father

Je zoon parkeren

Aan het begin van dit nieuwe theaterseizoen ben ik vooral benieuwd naar twee dansvoorstellingen van (relatief) jonge makers: Parkin’son van Giulio d’Anna en Father Father van Lloyd Marengo. Twee stukken die, toevallig, de vader-zoonrelatie als centraal thema hebben.

De Italiaan Giulio d’Anna bekwaamde zich in zijn thuisland in klassieke dans en moderne jazz voordat hij naar Amsterdam verkaste om choreografie te studeren aan de School voor Nieuwe Dansontwikkeling, waar hij in 2009 afstudeerde. In Parkin’son, zijn laatste werk, danst de 31-jarige d’Anna een liefdevol en emotionerend duet met zijn vader. De titel van het stuk refereert daarbij niet alleen aan de ziekte die zijn vader langzaam maar zeker sloopt, maar ook aan ‘het parkeren van je zoon op aarde’, zoals pa (en autoliefhebber) zelf zijn ouderlijke taak omschrijft. Het duet maakte vorig seizoen grote indruk bij pers en publiek, en degenen bij wie dit juweeltje tot nog toe onder de radar bleef kunnen komende maanden de schade inhalen. Net als ik.

Voormalig B-boy en hiphopper Lloyd Marengo bouwt met zijn Father Father ook verder aan zijn carrière als choreograaf. In zijn werk probeert Marengo de explosieve dynamiek en de virtuositeit van de B-boy-danstaal te versmelten met de esthetiek van de high brow hedendaagse dans om een gelaagd en genuanceerd verhaal te kunnen vertellen. Dat dit tot bijzonder resultaat kan leiden bewees hij eerder in Tag, zijn poëtische duet voor twee jongens uit 2010. Met Father Father zet hij een volgende stap in zijn ontwikkeling als maker, met deze keer een wat grotere cast (vier dansers en een percussionist) en een complexe thematiek.

Bovengenoemde kruisbestuiving tussen verschillende stijlen is overigens een actuele ontwikkeling in de dans. Ed Wubbe was zijn tijd dus vooruit toen hij in 1995 Romeo Julia creëerde voor het Scapino Ballet Rotterdam. Voor deze voorstelling (die komend najaar weer op tournee gaat) liet Wubbe zich inspireren door onder meer Afrikaanse dans, Argentijnse tango en westerse moderne dans. Ook de (live-)muziek is een zinderend amalgaam van bandoneon, tabla, djembé, rap, gitaar, piano en traditionele zang. Een swingende Romeo Julia dus, waarin overigens geen afbreuk wordt gedaan aan het grote drama dat zich onherroepelijk ontvouwt.


Kijk voor speeldata op giuliodanna.com (Parkin’son), donthitmama.nl (Father Father) en scapinoballet.nl (Romeo Julia)