Jury

Als voorzitter van de jury van het Nederlands Filmfestival in Utrecht geniet ik met volle teugen. De afgelopen weken hebben we als jury een paar honderd uur beelden gezien: speelfilms, lange documentaires, korte documentaires, televisiemateriaal, kunstfilms, films van leerlingen van academies, korte speelfilms, alles.

Ik ben wel eens vaker lid van een jury en het leuke eraan is dat je met een door anderen uitgezocht gezelschap op elkaar geworpen wordt om inhoudelijk te discussieren over de kwaliteit van de ingezonden dingen en dat je uiteindelijk tot een beslissing moet komen over de prijzen.
Je kunt boffen met de medejuryleden en je kunt pech hebben. Ik bof. Deskundige, aardige, inhoudelijke kanjers. Onze taak is beperkt in de tijd, aanstaande zondag moet ons werk af zijn.
Je moet je toch niet voorstellen dat je in een andersoortige jury komt te zitten, namelijk een jury die hoort bij een rechtspraak die de onze niet is. Bij O. J. Simpson bijvoorbeeld. Je wordt opgeroepen, je hele leven wordt aan flarden gescheurd door alle partijen, je mag niet naar huis, kortom je werk- en je prive-leven zijn voor jaren verstoord. En tenslotte beslis je over een mensenleven, ook in gevallen die minder de aandacht trekken dan O. J. Simpson, in gevallen waar minder politieke elementen een rol spelen. Stel dat je je moet uitspreken over de doodstraf, het zou toch ondenkbaar zijn dat je daar ooit voor stemde?
Gelukkig gaan wij alleen maar over prijzen en niet over leven en dood, hoewel ons oordeel voor een aantal mensen best zeer belangrijk kan zijn. Leve de relativering!