De Groene Live #26: Strijd om de ziel van Amerika. Kijk woensdag om 20.30 naar de live-uitzending. Meer informatie

Kaapse jongeren zijn ‘woke’

Kaapstad – ‘Greta Thunberg is een belangrijke inspiratiebron voor ons.’ Fran Barrow (18) uit Simonstown, Zuid-Afrika wist nauwelijks iets van klimaatverandering toen zij meedeed aan een herbebossingsproject van de organisatie Greenpop. ‘Meteen daarna heb ik mijn levensstijl aangepast.’ Vervolgens sloot ze zich aan bij de African Climate Alliance (aca), een jeugdige ngo die begin dit jaar werd opgericht en de drijvende kracht is achter het scholierenprotest dat in Kaapstad wordt georganiseerd.

‘We hebben hard gewerkt om ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk scholieren aan de stakingen deelnemen en dat de deelname representatief is voor Zuid-Afrika’, vertelt ze. ‘Er zijn subsidies beschikbaar zodat scholieren uit zwarte en gekleurde wijken ook kunnen meedoen met protesteren. Dat is heel belangrijk, want in Zuid-Afrika worden de arme gebieden het hardst getroffen door de effecten van de klimaatverandering. We moeten gezamenlijk vechten voor onze toekomst.’

In juni overhandigden de jongeren van aca een memorandum met hun vier belangrijkste eisen. ‘We willen dat de overheid officieel erkent dat er sprake is van een klimaatcrisis. Daarnaast wensen we een moratorium op vergunningen voor nieuwe steenkool- en gaswinning en olieboringen. Ten derde eisen we dat de hele elektriciteitssector in 2030 alleen nog maar duurzame energie gebruikt. Als laatste willen we dat de klimaatkwestie een verplicht onderdeel wordt van het onderwijs-programma.’

Zelf zou Fran graag zien dat Zuid-Afrika zich meer inzet voor duurzame groei, met name schone energie. ‘Het grootste probleem is dat we voor onze energievoorziening vooral afhankelijk zijn van steenkool, en dat de overheid er niets aan doet om de grote bedrijven te bewegen om over te stappen op andere bronnen.’

Ze legt de schuld van de klimaatcrisis niet bij de generatie van haar ouders. Veel van de schadelijke effecten van fossiele brandstof waren vijftig jaar geleden nog niet zo duidelijk, relativeert ze. ‘Wat me wel steekt is dat het klimaatactivisme vrijwel geheel door de jeugd wordt gedragen, en dat de ouderen het vertikken om de noodzakelijke maatregelen te nemen om onze toekomst veilig te stellen. Gelukkig wordt de jeugd steeds meer woke; wij zijn de toekomst en wij zijn nauw betrokken bij de crisis. Het probleem is alleen dat veel jongeren niet goed weten wat ze kunnen doen om te helpen. Het gevoel heerst dat individuele acties ontoereikend zijn om werkelijke verandering te bewerkstelligen.’