Kandidaat van de bourgeoisie is een man van het volk

Isla Margarita – Henrique Capriles Radonski is een sexy presidents­kandidaat. Hij is rank, heeft een doordringende blik en is nog op zoek naar een first lady voor het geval hij zondag Hugo Chávez zou verslaan bij de Venezolaanse presidentsverkiezing. ‘Zijn hart is een keer verschrikkelijk gebroken, maar nu is hij een echte rokkenjager’, giechelt een medewerkster in zijn campagnebus op Isla Margarita.

Niet alleen vrouwen verafgoden hem. Tijdens de campagne wordt hij – net als Chávez – in alle uithoeken van het land binnengehaald als een verlosser. Op Isla Margarita rent hij, achtervolgd door honderden aanhangers, door de straten. Hij gaat van huis tot huis om met de gewone man te spreken. Hij luistert begripvol naar wat lokale vissers hem vertellen en maakt aantekeningen. Vervolgens speelt hij een potje basketbal en maakt een paar strakke driepunters.

Je zou verwachten dat Capriles zich qua inhoud en vorm diametraal tegenover de flamboyante socialist Chávez positioneert. Dat doet hij niet. Capriles presenteert zich niet als ‘de kandidaat van de bourgeoisie’ zoals Chávez zijn rivaal typeert, maar doet uitdrukkelijk zijn best om ook een man van het volk te zijn. Capriles claimt zelfs dat niet Chávez maar hijzelf de echte socialist van Venezuela is. ‘Ik ken Chávez enkel als een groot acteur’, vertelt hij me: ‘Het is allemaal show voor de televisie. En ik werk niet voor de tv.’ En met klem: ‘Ik ben geen stereotiepe politicus, ik wil de problemen van de mensen oplossen.’

Capriles gelooft in meer marktwerking, maar met een sociaal gezicht, zoals in Brazilië. De door Chávez breed opgezette sociale projecten zegt hij in stand te willen houden. Hij heeft zijn zinnen gezet op het weer samenbrengen van het politiek verdeelde land: ‘De scheiding tussen Venezolanen bestaat omdat de regering die heeft geschapen. Mijn project is depolitiseren. Ik ben een volgeling van Mandela.’

Zijn campagnestrategie lijkt te werken. Want hoewel Chávez in de – overigens vrij onbetrouwbare – polls voor staat, maakt Capriles zeker een kans. Toch denken veel Venezolanen dat de sociale ideeën van Capriles – kind van een zakenman en burgemeester van een rijke gemeente – misschien vernis zijn. Hij heeft ontberingen gekend, maar van andere aard dan die van arme Venezolanen. Capriles herinnert zich levendig hoe hij als twintiger door Europa backpackte: ‘Ik heb eens een nacht in Amsterdam op de Dam geslapen onder de blote hemel omdat er geen plek meer was in een hostel.’