Televisie

Kelder

Televisie: Talpa’s programmadirecteur

Uit de categorie «yup met grote bek» blijkt Talpa naast Van Erven Dorens ook Jort Kelder te hebben binnengehaald. Hij praat een merk waardige competitie aaneen, waarin productiemaatschappijen een programma-idee door mid del van proefaflevering en pleitrede aan jury en kijkers voorleggen: de winnaar wordt gerealiseerd, want door Talpa aangekocht. Weer es wat anders. Wat je niet kunt zeggen van de ideeën zelf: die volgen het stramien van alles wat al net een tikje anders bestaat: het redden van een moeizame relatie, een wedstrijdje voor beginnende on der nemers plus variaties op eeuwige thema’s als zaadjes en eitjes en temeiers die een nieuw leven beginnen. Voorspelbaar dus.

Kelder zorgde in elk geval voor één opzienbarend moment toen hij Talpa’s programmadirecteur Remko van Westerloo bestraffend toesprak. Die hing als een dweil op een studio-zitmeubel en bracht daar zelfs geen verandering in toen hij werd aangesproken; kreeg, als een puber die met zijn ouders uit eten is, te horen dat dit geen gezicht was – wat het ook werkelijk niet was – en riposteerde, de puberrol vervolmakend, dat zijn werk daarom ook achter en niet voor de camera lag. Wat doet vermoeden dat hij daar zeer tegen zijn zin zat en de vraag opriep wie een programmadirecteur kan dwingen te verschijnen waar hij niet wil wezen. Dan denk je toch al gauw aan Murdoch, Turner of De Mol. Al blijft dan een raadsel waarom je dat bevel zo mokkend, zo onbeschoft maar bo venal zo onprofessioneel op volgt.

Er zijn twee mogelijke verklaringen voor die lamlendigheid: Van Westerloo had na het succes fou van het eerste Talpa-weekend de kijkcijfers van wat daarna kwam onder ogen gekregen – en dat was schrikken. Of zijn privé-leven brak hem op. Ik zou daar niets van (willen) weten, ware het niet dat hij de eerste Weeklog.nl van de Volkskrant had mogen vullen, die kopie van Hollands Dagboek van NRC Handelsblad. Daaruit bleek de premature geboorte van zijn eerste kind – wat een mens sowieso niet in de kouwe kleren zal gaan zitten, maar wat in combinatie met de drukste periode uit zijn werkzame leven nauwelijks te behappen moet zijn (en dan ook nog zo een dagboek/weeklog moe ten schrijven). Ik gok dat uitputting hem bracht tot houding en gedrag die je verder nooit op de televisie ziet en had zowaar met hem te doen.

Ik hoop dat zijn Tess tot een heerlijke, gezonde dochter uit zal groeien. En even oprecht dat dat zijn Talpa niet zal lukken. Om talloze redenen, zoals persoonlijkheid, morele leegte, methoden, technieken en doelstellingen van de eigenaar zelve; de treurigheid van Thuis, de bagger van Gordon en Joling en van veel dat we, inclusief Big Brother-bevalling, te goed hebben; de verzieking van het tv-voetbal (reclame tussen alle potjes en beste wedstrijd het laatst, onder het mom dat ze per uitzending een «thema» hebben, dat, dunkt mij, elke week stay tuned heet). Maar bovenal omdat elke reclamecent die naar die zender gaat dankzij de kabinetsplannen inzake de publieke omroep, af dreigt te gaan van kunst, cultuur, geschiedenis, politiek, wetenschap, mooie kindertelevisie, goede smaak en moreel fatsoen op alle Nederlandse zenders.