Ken uzelve!

Hoe oud ben ik? Hoe lang ben ik? Hoe zwaar ben ik? Waar woon ik eigenlijk? En hoeveel verdien ik? Het zijn allemaal vragen waar het bevolkingsregister, je paspoort en je cao het antwoord op geven. Maar het antwoord op de existentiele vraag ‘Wie ben ik?’ kun je niet aan anderen overlaten. Dit probleem rust op je eigen schouders.

De filosofie beweert dat er een ingrijpende ervaring in het bestaan nodig is, wil de mens enige notie van zichzelf krijgen. Het diepste verdriet, de meest teugelloze passie, het is allemaal om het even. Pas op! Zoals een kunstenaar niet eindeloos op inspiratie kan wachten, mogen wij, stervelingen, niet onze tijd verspillen, alleen omdat we toevallig nog niet de lotto hebben gewonnen of op vrijdag de dertiende niet door lijn dertien in tweeen zijn gereden.
Wil je jezelf leren kennen? Begin vandaag nog met een paar simpele oefeningen. Klamp op straat de eerste de beste sympathieke voorbijganger aan en laat hem kiezen tussen je goedgevulde portemonnee of het amulet van je overleden grootmoeder. Je krijgt er ongetwijfeld spijt van - en dat zegt genoeg over jezelf.
Een andere oefening: Kies nu een onsympathieke voorbijganger uit en duw hem in de gracht. Kun je, ondanks je doordachte keuze, toch geen weerstand bieden aan de verleiding hem de reddende hand toe te steken? Interessant!
Oefening drie: Ga naar de Yab Yum, zie af van de traditionele penetratie en lees je gastvrouwe het Verzameld Werk van Vasalis voor.
Want geloof me, je hebt geen keuze. Je kunt niet in plaats van jezelf honderd anderen kennen.