Kenia verbiedt nachtbussen op de ‘highway to death’

Nairobi – Amos Ochieng telt de munten in zijn hand nog eens na. Duizend shilling, omgerekend acht euro: zoveel kost een busrit van Nairobi naar Homa Bay, zijn woonplaats aan het Victoriameer. Veel te veel, vindt de 25-jarige Amos, die doordeweeks in de hoofdstad werkt als bewaker van een appartementencomplex. Een paar weken terug kon hij voor de helft minder reizen. Maar nu bussen na zonsondergang niet meer de weg op mogen, is de prijs voor een buskaartje omhoog geschoten.

Sinds kort geldt in Kenia ’s nachts een verbod op openbaar vervoer voor lange afstanden. De regering nam die beslissing na een frontale botsing tussen een nachtbus en een vrachtwagen, waarbij 36 doden vielen. Met dit ongeluk, aan de beruchte ‘highway to death’ in het westen van het land, kwam de teller in één maand tijd op ruim driehonderdvijftig verkeersdoden te staan.

Amos kent de gevaren. Maar los je die op met een nachtelijk reisverbod? ‘Kijk naar de gaten in de wegen, de belabberde staat van het asfalt. Kijk naar de chauffeurs. Die zijn vaak oververmoeid, ongekwalificeerd of dronken – of alle drie tegelijk. En dan hebben we het nog niet eens over de bussen zelf.’ Amos wijst naar een paarse bus die voorbij raast. Wachtende passagiers bij de bushalte aan Waiyaki Way, de verkeersader die Nairobi horizontaal doorklieft, kijken even op. De touringcar is te zwaar beladen, waardoor het onderstel bijna over het asfalt schraapt. ‘Relax, God is in control’, staat in krulletters op de zijkant geschilderd. ‘Met zulke voertuigen is het logisch dat hier zoveel ongelukken gebeuren.’

Veel Kenianen reisden ’s nachts om tijd te besparen. Een nacht niet gereisd, is een dag niet gewerkt. ‘Ik denk dat het snel voorbij is’, zegt verkoopster Susan Oriedo in een poging Amos op te beuren. Aan haar voeten ligt handelswaar opgestapeld op een stuk karton. De verkoop van pinda’s en koekjes valt de laatste tijd tegen. Susan knikt vastbesloten. ‘Dit kunnen ze nooit lang volhouden.’

Helemaal ongegrond zijn haar verwachtingen niet: een eerdere poging om het openbaar vervoer ’s nachts te stoppen was in 2014 na een paar maanden van de baan. Amos twijfelt of Susan gelijk krijgt: een rechtbank verklaarde het verbod vorige week weliswaar illegaal, maar de autoriteiten geven geen krimp. Hij tuurt naar de weg. Het is zeven uur rijden naar Homa Bay, als het verkeer mee zit. De zon kruipt steeds hoger naar de hemel. Komt zijn bus nog wel vandaag?