Jeremy Allen White als Carmen Berzatto in The Bear © Frank Ockenfels / FX Networks

De keuken is een oorlogsgebied. Tenminste, die indruk krijg je bij het zien van geslaagde nieuwe films als het koortsachtige Boiling Point, waarin een chef-kok zwetend, vloekend en onmachtig achter het fornuis staat, en The Menu, dat draait om een sjiek sterrenrestaurant waar de horror toeslaat. Ook in de serie The Bear heerst er in een smalle, bedompte restaurantkeuken permanent zo’n sluimerende, en af en toe opspelende, staat van crisis.

Er wordt gevloekt en gevochten, potten vallen om, pannen branden aan. ‘I’m gonna fix this place’, zegt hoofdpersoon Carmen desondanks in een van de eerste afleveringen. Zijn blik is ondoorgrondelijk, tegelijkertijd wazig en doelgericht. Zo kijkt hij voortdurend in The Bear. Carmen is een jonge sterrenchef die in de beste restaurants wereldwijd werkte, en nu hij zich heeft ontfermd over deze veredelde vreetschuur in Chicago lijkt hij zich voortdurend af te vragen waar hij in vredesnaam is beland.

Nobody’s asked you to’, krijgt hij te horen. Maar hij zet door. En tussen al het gefoeter door worden in The Original Beef wel degelijk perfecte donuts, heerlijke broodjes vlees en risotto met in cola gemarineerde shortribs geserveerd. En belangrijker: rondom al dat gekmakende én uitnodigende gekook ontstaat een heerlijke no-nonsensesfeer, die zowel serieus als licht is, zowel komedie als drama. The Bear is de beste Hollywood-productie die de keuken in lange tijd heeft voortgebracht.

Dat heeft te maken met de rolbezetting (de acteurs spelen zonder uitzondering voortreffelijk), met de scherpe dialogen, met het flinke aantal memorabele scènes (inclusief een overdonderende, in één take vastgelegde breakdown). Maar een nog grotere verdienste is hoe door deze serie je zonder al te veel achtergrondinformatie direct in deze kleine, gore, door een inspectie afgekeurde keuken wordt gedropt – en vanzelf méégaat in wat het personeel zoal bereidt, uitvecht, aanschouwt. Carmen wil de chaos organiseren, met een duidelijkere taakverdeling en hiërarchie. Dat leidt tot weerstand en tot traditionele conflicten die natuurlijk over méér gaan dan alleen het klaarmaken van voedsel. Waarom dingen veranderen als ze al jaren zo gaan? Die vraag stelt de grofgebekte, onvergetelijke medewerker Richie, die tevens de beste vriend was van Carmens broer.

Broer, inderdaad. Carmen belandde natuurlijk niet per toeval in deze keuken: The Original Beef is een familiezaak die werd geleid door zijn broer. Waarom pleegde die broer maanden geleden zelfmoord? Wie was hij, waarom had Carmen zo weinig met hem van doen? En wat hebben die immense schulden die zijn broer naliet te betekenen?

In flarden duikt het verleden op, gelukkig niet als een veredelde legpuzzel met een schokkende clou, maar als een extra laag onder alle zorgvuldigheid binnen de keuken. >

Er wordt geploeterd, gelachen en gescholden. Oorlog, of in elk geval een dagelijkse veldslag. Maar er gloort ook licht in The Bear. De serie laat juist zien dat uit iets alledaags en onopvallends ook iets heel aanlokkelijks kan ontstaan.

The Bear is te zien op Disney+