MENNO HURENKAMP

Kippendrift

In het parlement groeit de steun voor een verbod op het kraken van huizen. Ook buiten het parlement neemt de waardering af. De politie presenteert de knuppels en de messen van krakers al decennia alsof zojuist een door honderden religieuze fanaten bewaakt fort te Waco, Texas ontzet is. Maar pas sinds enige tijd zie je ook buiten De Telegraaf de foto’s opduiken van deze ‘wapenverzamelingen’, buitgemaakt op ontruimde krakers. De randstedelijke drop-out scholier lacht zich er gek om: die neemt een ‘sho-gun tactisch vechtmes’ mee naar school, niet een vlindermesje uit de kampeerwinkel. Maar de VVD’ers en CDA’ers die ijveren voor een kraakverbod, zien in ‘een stok met een handvat’ het bewijs voor diefstal, ondermijning van het staatsgezag en misdaden tegen de menselijkheid.
De media volgen op de voet. Krakers in Amsterdam worden ‘in aantal steeds minder, in optreden steeds gewelddadiger’, volgens Aart Zeeman van het tv-programma Netwerk, die deze week luier dan ooit wat VVD’ers over de kwestie liet leeglopen. Alsof er nooit legertanks door de Nijmeegse Piersonstraat of de Amsterdamse Vondelstraat hebben gereden, alsof er geen woningprobleem is in de grote steden, alsof er ook maar één beleidsmaker te vinden is die vóór een kraakverbod is. Alle ambtenaren zijn dolblij dat de vastgoedmarkt een beetje onder druk gezet wordt door wat energieke jongelui. Maar ja, Fred Teeven die in 2008 zegt dat de jaren zestig afgelopen zijn – dat is natuurlijk breaking news.
Behalve de volgzaamheid van de pers vallen nog twee dingen op. De lobby tegen het kraken lijkt erg op de lobby voor de ‘vrijheid van meningsuiting’. Hoor het Amsterdamse VVD-gemeenteraadslid Bas van ’t Wout over het ‘recht op eigendom’ dat krakers met voeten treden, of CDA-Kamerlid Jan ten Hoopen over ‘de krakers die vooral uit het buitenland komen’: hun weg-met-deze-linkse-domheid-betoog loopt parallel met Wilders’ gemopper dat de misdaden van moslims politiek correct worden toegedekt. Boze witte mannen willen dat iedereen in Nederland op hen lijkt of straf krijgt. Krakers en moslims hebben ra-re kleren en rare ideeën en dat moet afgelopen zijn. Van ’t Wout is tegen ‘de vertrutting van Amsterdam’, maar dat betekent wat hem betreft dat de terrassen langer open moeten. Waar het gaat om mensen die niet van zijn cafés houden, kan de vertrutting Van ’t Wout vermoedelijk niet snel genoeg gaan. Libera-lisme graag, eigen initiatief graag – mits goedgekeurd door de Kamer van Koophandel.
Wat verder opvalt is het onvermogen van de krakers om zich te verweren tegen deze zure golf. Een groot deel van de lokale politiek ziet de kraakbeweging als een onderdeel van de verzorgingsstaat, dat – met zo nu en dan wat ruis – meehelpt om de stad leefbaar want divers te houden. Maar steek je hoofd om de hoek in een kraakpand en men begint op Job Cohen te schelden – omdat-ie een ontruiming zus of zo niet netjes zou hebben gedaan, want niet gebeld dat de ME eraan kwam. Los van het wonderlijke verschijnsel dat krakers ruig en antimaatschappelijk willen leven, maar niet rond etenstijd ontruimd willen worden, organiseren ze hun ellende zelf door hun medestanders niet te herkennen. Zo ontstaat de rare situatie dat de grote steden in politiek Den Haag het recht op kraken verdedigen en de krakers zelf uit kippendrift de ruiten van het Amsterdamse stadhuis ingooien. Dan komt het verbod op kraken snel dichterbij – en daarmee ook verdere marginalisering.