Klanten van ABN Amro hebben één wapen

Op zondag lieten de bestuurders van ABN Amro ineens het algemeen belang voorgaan.

Medium ihn

Ze maakten bekend af te zullen zien van hun loonsverhoging van honderdduizend euro per jaar. Van harte ging het niet.

Tot de dag ervoor had de top van de bank de loonsverhoging nog met hand en tand verdedigd. President-commissaris Rik van Slingelandt noemde deze ‘gepast’. Hij had zelfs gezegd het niet acceptabel te vinden om de loonsverhoging, net als de twee voorgaande jaren, opnieuw niet uit te betalen. Tenslotte hadden de dagelijkse bestuurders eigenlijk al recht gehad op een dikke negen ton per jaar. Dat het nu dan zeven ton werd, was dus toch al een inkomensachteruitgang. Bestuursvoorzitter Gerrit Zalm noemde de loonsverhoging toen nog ‘niet immoreel en niet onethisch’.

Daar dacht de buitenwereld anders over. Minister Dijsselbloem kwam door de onrust in de Tweede Kamer en daarbuiten onder druk te staan en besloot de gang naar de beurs van de staatsbank uit te stellen. Het was het enige wapen dat hij als grootaandeelhouder had.

Ook al staat de wet het toe, er bestaat ook nog zoiets als een persoonlijke moraal

Het is nog maar zeven jaar geleden dat met ruim zestien miljard euro belastinggeld van ons allemaal de bank van de ondergang werd gered en de staat de enige aandeelhouder werd. Dan past bestuurders bescheidenheid. Ook al staat de wet een salarisverhoging toe, er bestaat ook nog zoiets als een persoonlijke moraal.

Daar schort het aan bij de zes heren en een vrouw in de Raad van Bestuur van de bank. Na veel discussie als gevolg van de bankencrisis zijn zij er blijkbaar nog niet van doordrongen dat zij een dienend beroep hebben. Ze moeten het geld van anderen beheren. Zelf lopen ze daarbij weinig financieel risico. Ondernemers die eigen vermogen in een zaak steken zijn ze immers niet. Dat hun baan een hoog risicoprofiel heeft klopt. Maar voor wie geldt tegenwoordig niet dat hij makkelijk zijn baan kan verliezen?

Bij de twee voormalige politici in het bankbestuur, oud-minister van Financiën Zalm (vvd) en voormalig staatssecretaris op dat ministerie Joop Wijn (cda), geeft deze houding extra te denken. Verlies je in de bankwereld het zicht op wat gepast is of hadden ze daar als politicus ook al geen gevoel voor? Overigens gold de salarisverhoging niet voor Zalm persoonlijk. Hij stemde er echter wel mee in.

Wat de salarisverhoging ook pijnlijk maakte, zijn de mogelijke fraude in Dubai van medewerkers van de bank en een brief van De Nederlandsche Bank over het tekortschietende anti-corruptiebeleid bij ABN Amro. Blijkbaar wordt bij het on target presteren van de bestuurders, zoals Van Slingelandt dat bij de verdediging van de salarisverhoging nog noemde, alleen naar het eindresultaat in cijfers gekeken. Hoe die resultaten worden bereikt, is kennelijk niet belangrijk. Ging dat voor het uitbreken van de kredietcrisis niet ook zo?

Het wrange is dat de enige echte reden voor het afzien van de salarisverhoging de beursgang van de bank is. Zodra deze een feit is, kunnen de salarissen van de dame en heren alsnog omhoog. Als het besef ontbreekt wat nog een redelijk salaris is, hebben wij klanten één wapen. Naar een bank gaan waar de persoonlijke moraal van bestuurders wel is ontwikkeld.