Sport

Kloof

Het gaat niet goed met de wereld maar er wordt aan gewerkt. Hard gewerkt. Bijvoorbeeld door de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (LNV), Gerda Verburg (CDA). Ze heeft een warm hart voor de hengelsport en geeft daar regelmatig blijk van. Zo zei ze bij een overleg met de vaste commissie voor LNV: ‘Ik wil bekijken of de sportvisserij een rol kan spelen in het overbruggen van de kloof tussen maatschappij en natuur, bijvoorbeeld door het organiseren van maatschappelijke stages.’

Ze heeft natuurlijk gelijk: er is een kloof tussen maatschappij en natuur. Wij, de maatschappij, zijn het contact met de natuur verloren. Die verwijdering heeft geleid tot een cultuur waarin de mens nauwelijks nog innig contact heeft met de natuurlijke wereld die hem omringt.

We zijn ver afgedwaald van ons oorspronkelijke wezen. We kennen onze wortels niet meer, die in het water liggen. Tenslotte is in de grond al het leven begonnen in het water. Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk zijn wij ontstaan na een lange evolutie, met vele tussenstations, van een leven dat onder water begon.

Maar dat beseffen we niet meer. Als we een sprot zien denken we dat het een tikfout is, maar het is een vis. Dat vergeten we, zoals we het hele leven onder water vergeten. Ondankbaar als we zijn, blasé als we zijn geworden, hebben we de natuur onderworpen, geknecht, naar onze hand gezet. Als een gebruiksartikel waar wij naar goeddunken over kunnen beschikken en oordelen. Zonder respect, zonder verantwoordelijkheid.

Neem het kleiduivenschieten. De mens is elke binding met de kleiduif verloren en ziet hem slechts als een object dat zijn agressieve schietlust moet bevredigen.

Gelukkig hebben we minister Verburg. ‘Lessen in sportvissen op basisscholen brengen scholieren respect en verantwoordelijkheidsgevoel bij voor het leven onder water.’

Het leven onder water, wat hebben we daar nog voor voeling mee? Ook hier is sprake van een kloof. Tussen maatschappij en onderwaterleven.

‘Kinderen worden gelukkiger en voelen meer verbondenheid met de natuur, als ze daar zelf ervaring in hebben opgedaan. Laat ze maar eens een haas vangen die ze ’s avonds op kunnen eten’, zei Verburg tegen de Volkskrant. Hier wijst ze op de kloof tussen kinderen en hazen vangen en opeten, die is ook enorm.

Dat begrijpt de minister. Haar partij, het CDA, is de partij van de naastenliefde, het fatsoen en het samen leven. Nu geeft ze aan dat er een wereld te winnen is: de wereld onder water. Met hulp van de sport.

De hengelsport kan een rol spelen in het overbruggen van de kloven. Die schrijnende kloven tussen mens en natuur, tussen maatschappij en onderwaterleven, tussen kind en haasbiefstuk.

De bottom line van de minister is: ‘Ik investeer in scharreljeugd om hangjongeren te voorkomen.’ Om met behulp van sport de kloof te overbruggen tussen kind en onderwater. Sport als instrument voor het oplossen van de verwijdering tussen maatschappij en natuur. De hengelsport, vanzelfsprekend, maar ook andere sporten kunnen de mens en het kind kennis van, respect, interesse, verantwoordelijkheidsgevoel en zelfs liefde voor de flora en fauna onder het wateroppervlak bijbrengen. Misschien met enkele minimale ingrepen in de aard van de sport.

Denk bijvoorbeeld aan onderwaterpolo. Of onderwaterskiën. Desnoods maken we nieuwe sporten, die uitmuntend geschikt zijn voor het dichten van kloven. Gambal. Slanglaufen. Aalvoetbal. Baarsketbal.

Verburgs redenering staat als een huis. Want scharreljeugd die eenmaal goed in contact is gekomen met het leven onder water, daar respect voor heeft gekregen, denk maar niet dat daar ooit nog hangjongeren uit voortkomen. Het zullen fatsoenlijke, verantwoordelijke burgers zijn, die hun naasten en de natuur liefhebben als zichzelf.

Het is mooi dat sport dat kan bereiken. De hengelsport loopt weer eens voorop in het sturen van belangrijke ontwikkelingen in de maatschappij. En in haar kielzog wordt ook door andere sporten geïnvesteerd in onze jeugd.

Onderzeezeilen. Zeepaardrijden. Rogby. Botsleeën. Foreljeppen.

Polsstokdiepspringen. Snoeker. Scharmen. Hamerhaaiwerpen. Kogelvisslingeren. Heerlijke sporten. We strijden om de wereldgup. In het krabseilen.

Na een tijdje willen de kinderen niets anders meer. De jeugd scharrelt er lustig op los in de wondere wereld onder water. Sporten en leren tegelijk. Leve de minister. We kunnen hangjongeren voorkomen en betere mensen kweken. Dankzij de sport.

Ook komen er maatschappelijke stages op Sardinië.