Knal!

Wat is dat voor onzin dat ik niet meer zou mogen rammen? Ik sla toevallig wanneer ik daar zin in heb. Als ik wil knallen, knal ik. Met oudjaar mogen alle vingers eraf en mogen huisdieren in doodsangst geraken, maar gewoon een opdoffer geven mag niet meer.

Belachelijk.
Politieke partijen die openlijk aan rassendiscriminatie doen, zijn in Nederland toegestaan, maar op een gewone manier doodtrappen is plots een schande geworden.
Mensen het land uitsturen is normaal, kerkasiel ook, maar een fysiek trapje leidt tot een minuutje stilte.
Gisteren zag ik de hond van de bijnaburen een flinke hap nemen uit de postbode. Ik raakte daarvan zo buiten mezelf, dat ik erop af rende en eerst de post en toen de hond een keiharde trap verkocht, waarna ik joelend, fluitend, ontladen en blij naar het stadhuis wandelde, waar ik me bijna vergreep aan de burgemeester.
Een portier pakken vind ik te gemakkelijk. Ik bedoel, als die hond niet als eerste die postbode had gegrepen, zou ik nooit geschopt hebben, maar goed voorbeeld doet goed volgen.
Het is zo makkelijk. Oudere mensen denken dat doodtrappen enige techniek en kracht vereist; wat een calvinistische trutgedachte. Je draait je lichaam, je haalt uit met je been en knal, dood.
Er komen steeds meer sportclubs waar je heel eenvoudig leert doodtrappen. Een dooie die nog iets anders wil.