Opheffer

Kom op, volgers van Allah!

Een belangrijke moslim wordt in Amsterdam vermoord door een fundamentalistische jood. Hoe erg vinden we dat? Luidt onze analyse dat we dan «in verwarring» zijn?

Gaan we vervolgens anders aankijken tegen de joden in Amsterdam die fundamentalistische moordenaars blijken?

Mijn vermoeden is dat we die moord heel erg vinden, maar dat de uitdrukking «heel erg» meer gebezigd wordt door ons fatsoen dan door ons daadwerkelijke gevoel.

De ene moord is de andere niet.

Stel dat ik gelijk heb en dat onze verontwaardiging dan voortkomt uit ons fatsoen maar niet uit een daadwerkelijk verontwaardigd gevoel, dan is dat veelzeggend…

Maar afgezien daarvan… wie zou ik, als journalist, vervolgens moeten bellen van de moslimgemeenschap om om commentaar te vragen? Ik zou het niet weten. Wie voelt zich hier verantwoordelijk voor de Nederlandse moslims? Geen idee.

Er zijn zoveel moslimgroeperingen, zoveel moslimcomités, zoveel overlegorganen en hulpgroepen dat «de moslims» in feite onzichtbaar zijn. Je hoort dan ook voort durend dat je niet kunt spreken over «de moslims».

Toch is dat vreemd.

Er is een grote groep mensen in Nederland die hun leven laten inspireren door de koran – die groep wordt zelfs steeds groter – maar toch zijn er geen voormannen van, toch kan ik ze niet aanspreken. Het is zelfs zo diffuus dat ik niet eens precies weet hoe ze denken.

Wie van die zich moslim noemende moslims onderschrijft onze democratie? Wie van die moslims onderschrijft onze strikte scheiding tussen kerk en staat? Wie van de moslims neemt afstand van het antisemitisme in de koran? Wie van de moslims is voor invoering van de jihad als politiek wapen? Wie van die moslims is homo en durft dat te zeggen en te schrijven?

Ik zou het niet weten. Ik kan het ook niet weten. Hoe zou ik achter die informatie moeten komen? Wie zou in staat zijn mij de juiste informatie hierover te verschaffen? Hoe weet ik welke moslim wat denkt?

En betekent het feit dat ik over «moslims» in het algemeen nauwelijks iets weet dat ik het dan niet mag hebben over «de moslims»? Hoe weet ik hoe ik wie moet aanspreken?

Eén ding weet ik zeker: wie zich laat inspireren door de koran noemt zich moslim. En daarom noem ik tot nu toe iedereen moslim die de koran als belangrijkste bron van zijn geloof ziet.

Ik weet ook wel dat er fundamentalistische moslims zijn, aardige moslims, verlichte moslims, fascistische moslims – maar wie dat zijn, weet ik niet. Je hebt katholieken, joden, protestanten, andere gelovigen en moslims. Ik wil wel, maar ik kan geen ander onderscheid maken.

Omdat ik niets weet over «de moslims», omdat ik moslims wel over één kam móet scheren, omdat ik niet weet waar ik de nuances kan leggen, omdat ik verder geloof in de gedachten van de Verlichting, en in de democratie — zou ik «de moslims» willen verzoeken over te gaan tot de oprichting van een politieke partij. Een moslimpartij. Ik heb al gehoord dat zoiets in de maak is. Ik ben daar een groot voorstander van, hoewel ik alles zal doen om deze partij klein van invloed te laten zijn. Anders gezegd: ik heb er een lief ding voor over als er zo’n moslimpartij komt, omdat ik dan pas weet tegen wie of wat ik strijd. Ik weet dan ook welk gedachtegoed vertegenwoordigd wordt. Ik weet dan ook waar ik het precies mee eens en oneens kan zijn.

Er zijn ook nog andere voordelen aan zo’n partij. Moslims hoeven zich dan niet meer rond internet of in het buurthuis te organiseren. Ze kunnen ook macht uitoefenen als er flink op ze gestemd wordt. En dat betekent dan tegelijkertijd dat zij op die manier gedwongen worden onze democratie te waarborgen. Immers: zij kunnen alleen bestaan bij de spelregels die voor iedereen gelden. Die spelregels houden in dat je die spelregels onderschrijft en verdedigt daar waar ze worden aangevallen. Anders gezegd: zo’n moslimpartij is democratisch, want anders kan ze niet bestaan, en draagt dus ook de verantwoordelijkheid voor die democratie. Het kan dus niet zo zijn dat ze binnen ons democratisch rechtssysteem die democratie omver willen werpen. Dan overschrijden zij de belangrijkste spelregel en dan moeten ze verboden worden.

Als zo’n moslimpartij er is, valt alles op zijn plek.

Ik zal het dan niet meer hebben over «de moslims», maar over de leden van de «MP». Ik zal bij calamiteiten meteen de fractieleider of de partijleider of welke bestuurder dan ook kunnen bellen. Ik weet dan precies wie wat denkt, want daar legt hij verantwoording over af. Sterker, er mogen wat mij betreft wel twee, of drie moslimpartijen komen. Allemaal met hun eigen beginselprogramma, met hun eigen doelstellingen.

Moslims voelen zich bedreigd, hoor ik. En wel door de autochtonen. Maar wanneer ben je autochtoon? Als je tweede generatie Nederlander bent? Derde generatie? Vier is, dan moet er juist een politieke partij worden opgericht.

Angst ontstaat door onzekerheid.

Ik voel ook angst, terwijl ik vermoedelijk meer moslims ken dan de gemiddelde Groene-lezer. Mijn angst geldt niet de moslims zelf, maar hun ideeën. Ik weet niet hoe iemand denkt. Ik vertrouw «de ander» domweg wel, maar dat is een vriend van mij duur komen te staan, dus ik ben wat voorzichtiger. Hier had ook een politieke partij kunnen helpen.

Ik wil het gedachtegoed van moslims op alle mogelijke manieren bestrijden – niet de mensen zelf. Zoals ik ook hoop dat moslims mijn gedachtegoed willen bestrijden en niet mij als mens.

Kom op, volgers van Allah, organiseer je!

Doe mee!

Strijd tegen ons!