Kopvod

Het politieke bedrijf is verhard! De taal is ruwer geworden! Iedereen flapt er maar van alles uit! Schelden is heel normaal geworden! Kopvoddentaks, dat kan toch niet.

Medium opheffer 11 11 spam

Wanneer ik zoiets hoor, weet ik nooit precies hoe ik moet reageren. Toen ik voor het eerst het woord ‘kopvoddentaks’ hoorde, moest ik lachen. Ik snapte heus wel meteen dat het woord 'niet kon’, maar ik vond het ook wel een grappige vondst. ('Het is helemaal niet grappig! Het is mensonterend, walgelijk, discriminerend en racistisch!’)
Het is bij mij meer lafheid dat ik zo'n woord nooit zal gebruiken, dan fatsoen. En ook speelt mee dat ik denk dat wanneer ik zo'n woord gebruik het de aandacht afleidt van wat ik werkelijk zou willen zeggen. Bijvoorbeeld: weg met alle religies! Of: weg met God of Allah. Of: geen religie in de openbare ruimte. Nu speelt er bij 'die hoofddoekjes’ (is dat beter, vraag ik me trouwens af) nog iets anders mee, en dat is dat het mij niet kan schelen hoe mensen gekleed gaan. Ik wil dat alleen wel belachelijk kunnen maken. Moslim of niet, ik vind iedereen - ook mijn moeder toen ze nog leefde - er met een hoofddoekje volstrekt belachelijk uitzien. En als die hoofddoek om religieuze redenen gedragen wordt, dan kan dat niet flink genoeg belachelijk worden gemaakt!
Wat je wel hoorde, was dat 'kopvod’ zo mensonwaardig was, omdat je moslima’s ging vergelijken met dieren, want dieren hebben immers een kop en mensen een hoofd.
Natuurlijk wil je, als je tegen die hoofddoek bent, de dragers ervan met dieren vergelijken. Ik vind, wanneer het bijvoorbeeld om politiek handelen gaat, Job Cohen een seniele oude aap, Hans Hillen een schele walrus, en Gerd Leers iets heel glibberigs waarvan ik de naam nu niet weet, maar zo'n beest dat stinkt naar pis en sperma, en inderdaad lijkt op een lul, maar dan in de hoedanigheid van een reptielachtige vis. Heel erg mensonterend allemaal (hoop ik) maar ik schrijf dat echt met genoegen op, en ik zie niet in wat daar zo kwalijk aan is.
Je hoort ook wel eens dat zulke taal niet thuishoort in de Tweede Kamer, het hoogste college. Dat argument snap ik niet. Als het ergens mag, is het daar wel: ik ben dan bijvoorbeeld gekozen door mensen die heel graag willen dat ik moslima’s met een hoofddoekje uitscheld voor trutten met een kopvod. Niet netjes, maar ik begrijp niet waarom dat 'ondemocratisch’ zou zijn als ik dan zoiets zeg. Ik zou het politiek onverstandig vinden, maar gezien de verkiezingsuitslagen heb ik daarin ongelijk.
Er is wel iets dat me in zulk taalgebruik stoort, en dat is het kitscherige ervan. Dat geldt zowel voor 'kopvoddentaks’ als voor het 'eerlijk’ van de Partij van de Arbeid. Het kitscherige zit ’m in de morele betekenis van die woorden. Nu gaat politiek vaak over morele kwesties, maar door zulke woorden gaat het over die woorden en niet meer over de zaak. Ze leiden af: je kijkt alleen naar het woord, en niet naar de zaak zelf. Om het kitscherige ervan duidelijker te maken: als je een plastic roos ziet, gaat het niet om die roos, maar hoe goed of hoe slecht die roos lijkt op een echte roos, terwijl het plastic is. Ik weet het niet, maar misschien valt er wel iets voor te zeggen om het dragen van religieuze symbolen in de openbare ruimte te belasten - er worden wel meer idiote zaken belast. (Wat is 'vermakelijkheidsbelasting’ bijvoorbeeld?) Maar het woord 'kopvoddentaks’ is dan te cabaretesk en dus niet politiek.
Gek genoeg zou ik het helemaal niet zo erg vinden als kruisen op een kerk, halve manen op moskeeën, hakenkruisen op buurthuizen belast werden. Je schijnt ook niet overal vlaggen te mogen plaatsen. Als ik dictator was - helaas ben ik dat niet - zou ik bijvoorbeeld op 'godsdienst’ meteen belasting heffen. En flink ook. Je mag wel geloven natuurlijk, maar… dat kost wel geld. In het openbaar bidden mag dan ook van mij, maar… dokken! Iedereen mag van mij paus worden, of imam, of priester, maar… ook daar zit dan een behoorlijk prijskaartje aan.
Vooruit: de belasting op religieuze kleding verminder ik dan met negentien procent.