Kosovo-toestanden

Londen - Het Somalische gezin Nar kan waarschijnlijk op zoek naar een ander huis in Londen. Momenteel woont de werkloze buschauffeur Abdi met zijn vrouw en zeven kinderen in Kensington, waar de gemeente zijn huur van tweeduizend pond per week betaalt. De regering wil nu de huursubsidie beperken tot 250 pond voor een tweekamerwoning, oplopend tot vierhonderd pond per week voor een vijfkamerwoning. Deze heilige graal van de bezuinigingen moet een besparing van 2,5 miljard pond opleveren, maar volgens critici staat Londen aan de vooravond van een humanitaire ramp. Immers, veel ‘arme’ Londenaren zullen naar de buitenwijken worden gedreven, of nog verder weg.
In de afgelopen tien jaar zijn de uitgaven voor huursubsidie verdubbeld naar 21 miljard pond, meer dan onderwijs en politie tezamen. Dat komt door de Local Housing Act van 2002 die het mogelijk maakt dat onvermogende woningzoekenden op de vrije huizenmarkt kunnen zoeken naar een 'passende’ woning en de rekening kunnen doorsturen naar de gemeente. De familie Nar woonde eerst iets verderop in Kensal Rise, waar ze Louis Theroux en Zadie Smith tot hun buurtgenoten mocht rekenen, maar had al snel genoeg van deze 'arme buurt’. Het is geen uitzondering. Zo geeft het West-Londense Ealing al jaren 2875 pond per week uit aan een dichtbevolkt, onbemiddeld gezin in een achtkamerwoning. Eén slaapkamer per kind lijkt tegenwoordig de norm te zijn.
Het is nog onduidelijk hoeveel mensen het centrum van Londen of andere dure locaties achter zich moeten laten. Volgens de regering gaat het om zeventienduizend gezinnen, terwijl de daklozenorganisatie Shelter denkt dat het om het viervoudige gaat. Dat valt nog mee bij de exodus van tweehonderdduizend families die Labour-woordvoerder Chris Bryant voorziet. Tijdens een Lagerhuisdebat sprak hij zelfs over 'sociale zuivering’, iets waar ook de Londense burgemeester Boris Johnson aan refereerde toen hij het had over 'Kosovo’-toestanden. De juryprijs voor de meest smakeloze hyperbool ging evenwel naar Guardian-columniste Polly Toynbee, die de regeringsplannen vergeleek met de holocaust.
Achter dit retorisch geweld schuilt de vrees dat de unieke demografische structuur van Londen meer gaat lijken op de Parijse, waar de rijken binnen en de armen buiten de Boulevard Périphérique wonen. In Londen daarentegen herbergen zelfs Westminster, Mayfair en Chelsea council estates. Maar daar zal weinig aan veranderen, want de plannen betreffen mensen die huren van de gevreesde landlords. De optimistische staatssecretaris voor Huisvesting verwacht dat de huren door de instelling van een bovengrens dalen, maar de enige manier om dat te bewerkstelligen is huurbescherming, een taboe. Het is waarschijnlijker dat de huren absurd hoog blijven, maar voortaan zullen worden opgehoest door modale gezinnen die het forensen vanuit slaapsteden beu zijn.