Koude Oorlogje spelen in Korea

Seoul – ‘Een revolutie tegen de Amerikaanse imperialisten!’ Op een late maandagavond afgelopen voorjaar hadden 130 man het gezellig, ergens in een zaaltje in Seoul. Onder het genot van alcohol werden bommen en sabotage niet geschuwd in anachronistische fantasieën over hereniging van de Korea’s onder Noord-Koreaans bewind.

Dergelijke sympathieën zijn sowieso bij wet verboden in Zuid-Korea, maar dat de betreffende bijeenkomst werd voorgezeten door een parlementariër zette het land wekenlang op z’n kop. Daarom stemde het parlement begin september in met het wegnemen van de politieke immuniteit van Lee Seok-ki, de brainstormer in kwestie. Het Kamerlid van een kleine linkse partij werd vervolgens gearresteerd voor landverraad. Sinds de dictators het veld hebben geruimd voor democratisch gekozen leiders in Zuid-Korea is het niet meer voorgekomen dat een politicus werd beschuldigd voor die misdaad.

Het is een typische strijd tussen oud-links en oud-rechts. De aanklager is de nationale inlichtingendienst, die zelf nog lijdt onder een ridicuul schandaal. Het voormalige hoofd van de Koreaanse aivd staat momenteel terecht voor een lastercampagne. Bewezen is dat hij vorig jaar mensen inhuurde om op populaire websites de linkse kandidaten voor de presidentsverkiezingen belachelijk te maken. In hartje Seoul wordt er nog steeds gedemonstreerd tegen de inlichtingendienst.

Voor de inlichtingendienst is de zaak-Lee een welkome afleiding: een ‘gevaarlijk links gekkie’ die bewijst dat de dienst toch echt wel ergens goed voor is. Lee op zijn beurt gebruikt het schandaal om te laten zien dat de dienst ze niet allemaal op een rijtje heeft, hij had het allemaal niet zo serieus bedoeld. Dogmatisch-links geeft net genoeg voer aan de oude conservatieven om het publiek ervan te overtuigen dat het rode gevaar nog steeds op de loer ligt. Absurde rechtszaken tegen burgers die een verkeerd begrepen grapje maakten over Noord-Korea, voeden tegelijk de oude linkervleugel.

Van dit kluchtige schouwspel krijgen veel Koreanen het schaamrood op de kaken. Dialoog en rede zijn afwezig, modder blijft het wapen. Beide vleugels houden elkaar gevangen in de retoriek van de Koude Oorlog – vergelijkbaar met de situatie waar het Noord-Koreaanse regime zich in bevindt. Voor de jonge Koreanen, in Noord en Zuid, zit er niks anders op dan afwachten. Afwachten tot de hiërarchie hen toelaat de plaatsen van hun dan overleden dogmatische voorgangers over te nemen.