Krikkes wraak

De wereld der media heeft nooit bekend gestaan als een beroepstak die uitblinkt in intercollegiale solidariteit, maar de staaltjes van journalistieke matennaaierij die Hans Krikke beschrijft in zijn deze week bij uitgeverij De Papieren Tijger verschenen Dagboek van een RaRa-terrorist doen de haren toch weer enige centimeters extra te berge rijzen. Krikke werd zoals bekend samen met Jan Muter, zijn vennoot binnen het journalistieke onderzoekscollectief Opstand, beschuldigd van lidmaatschap van RaRa. Het was een justitiele slag in de lucht, hetgeen echter pas enige weken geleden ook officieel werd erkend toen het gerechtelijke vooronderzoek tegen Opstand werd beeindigd.

Niet bekend
Ontluisterender dan dit is echter nog Krikkes relaas over zijn collega’s van de pers. Die lieten hem voor het overgrote deel vallen als een baksteen. Hoewel de beschuldiging tegen Krikke en Muter voornamelijk was gestoeld op tekstanalyses waaruit bleek dat zowel RaRa als Opstand zich bezondigden aan de verschrijving ‘burgermeester’, werden zij in de kranten en op tv gelijk in de ban gedaan. Opdrachtgevers lieten het afweten. Bert van Duyn, hoofdredacteur van Hervormd Nederland, liet via de radio weten geen prijs meer te stellen op bijdragen van zijn trouwe medewerker Krikke. Televisie-rubriek Nova van NOS en Vara deed een beroep op Krikke om voortaan onder pseudoniem mee te werken aan het programma. Motivatie van Nova-redacteur Oscar van de Kroon: 'Nova zendt iedere week het interview met de minister- president uit. Ook hebben we goede contacten met de koninklijke familie. Dat willen we graag zo houden.’ De NCRV had het er al even moeilijk mee. 'Er zijn al leden die opzeggen’, kreeg Krikke te horen van de redactie van het programma Dokument. De Nederlandse Vereniging voor Journalisten, als vakbond ingeschakeld door Muter en Krikke, was slechts met lange tanden bereid iets van protest tegen de gang van zaken te laten horen. Het nadrukkelijk linkse karakter van Opstand smoorde iedere vorm van beroepsmatige solidariteit. Krikke in zijn boek: 'Als linkse journalist ben je niet netjes genoeg. Linkse journalisten zijn eigenlijk activisten met een dekmantel.’
De berichtgeving over de zaak viel al even beroerd uit. De Telegraaf liet er vanzelfsprekend geen misverstand over bestaan dat in de persoon van Krikke een Nederlandse Andreas Baader was gevonden. Al voordat Opstand door Justitie officieel in verband werd gebracht met RaRa, beschuldigde De Telegraaf Krikke van banden met het terrorisme. Dat gebeurde in de zomer van 1994 in het artikel 'De tentakels van RaRa’, een roemrucht stukje investigative journalism omdat daarin zo'n beetje heel de Amsterdamse Staatsliedenbuurt als criminele organisatie werd neergezet. Het Telegraaf-verslaggeversduo Joost de Haas en John van de Heuvel putte zo rijkelijk uit geheime politiedocumenten dat Krikke en zijn advocate hen beschouwden als de buitendienst van de politie.
Tegenwicht tegen de Telegraaf boden de andere kranten niet. Zij gingen te werk volgens het principe 'waar rook is, is vuur’. Terecht wijst Krikke erop dat iedere lastige journalist naar het stramien van de affaire-Opstand vogelvrij kan worden verklaard. Krikkes boek is een krachtige waarschuwing tegen die gang van zaken.