Kunstbeurzen

Het is spannend, in deze ‘crisistijd’, dat er in Europa twee beurzen tegelijkertijd zijn. Deze week vindt er een in Keulen en een in Brussel plaats.

Art Cologne (van 22 april tot en met 26 april) is de oudste beurs van Europa waar moderne en hedendaagse kunst wordt verkocht. Dit jaar is het aantal deelnemende galeries geslonken van 250 naar 180, waarvan twee uit Nederland. Art Cologne, dat zijn 43ste verjaardag viert, wordt inmiddels hevig beconcurreerd door jongere beurzen als Art Basel, Art Forum Berlin en de Frieze Artfair. Toch kan men in Keulen kwaliteit verwachten en worden er naast solopresentaties voor het eerst bij de entree sculpturen gepresenteerd. Maar meer valt er te beleven op hetzelfde moment in Brussel, waar op donderdagochtend niet alleen Art Brusselsopent maar ook op woensdagavond in WIELS Centrum voor Hedendaagse Kunst de eerste grote solo-expositie van de Belgische kunstenaar Luc Tuymans van start gaat.
Op deze tentoonstelling, genaamd Against the Day, zullen onder meer twintig nieuwe werken van Tuymans worden getoond die speciaal zijn gerealiseerd voor deze show. Tuymans gebruikt in deze werken meer kleur dan ooit. Zelf noemt hij zijn werken ‘Authentieke vervalsingen’, waar hij mee bedoelt dat hij voor zijn afbeeldingen put uit een archief van eerder geproduceerd beeldmateriaal.

Medium tuymans

Against The Day 2, 2008
Courtesy : David Zwirner, New York and
Zeno X Gallery Antwerp

Op Art Brussels (23 tot en met 26 april) wordt Nederland door zes galeries vertegenwoordigd. Motive Galerie uit Amsterdam zal werk van Tine Meltzer laten zien. En Galerie Fons Welters toont onder meer werk van twee Belgische kunstenaars: Renzo Martens en Jan de Cock.

Het spannendste op Art Brussels is de presentatie van een sitespecifiek kunstwerk van zeven, in België wonende en werkende, vrouwelijke kunstenaars. Een groep variërend van gevestigde kunstenaars als Berlinde De Bruyckere en Charlotte Beaudry tot nieuwe aanwinsten in de kunstwereld zoals Kelly Schacht en Fia Cielen. Misschien dat de hebberigheid van de bezoekers langzaam verdwijnt (zie ook het artikel Het gaat weer om kwaliteit) en de kunstenaars een hernieuwde vrijheid voelen om weer onstuimig werk te maken voor dit soort tijdelijke settings dat niet direct doorverkocht hoeft te worden aan collectioneurs of musea.