Kunstzinnig met klei

Een specialist is iemand die steeds meer van steeds minder weet, totdat hij uiteindelijk alles weet van niets. Vrienden, in smart verenigd, het verbaast mij niet dat u deze wisecrack kent. Wij houden allemaal van een grapje op zijn tijd, en zeker ten koste van oogkleppendragers. Daar zijn wij, kunste- naars, voor: om dit soort beperkte types op de korrel te nemen. In onze gedichten, in onze romans, in onze keramiek en desnoods via de laserstraal. Een kunstenaar is nu eenmaal, of de samenleving het prettig vindt of niet, de vaandeldrager van de natie.
Wij, van de vereniging Kunstzinnig met Klei, weten dit maar al te goed. Zeker nu onze voorzitter, mej. Albertina Soepboer, ons zo plotseling is ontvallen en een enorme leegte achter- laat. Een leegte die - dat durf ik te beweren niet met tien specialisten te vullen is. Mej. Soepboer beschikte over een ruime blik - en het ware ongetwijfeld haar nadrukkelijke wens, als zij tijd van leven had gehad om het scenario van haar eigen uitvaart te concipiëren, dat wij boven haar groeve niet wenen maar lachen. Vandaar dat ik mij de vrijheid heb geper- mitteerd, dierbare nabestaanden, mijn lijkrede met een anekdo- te in te leiden. Maar pas op: mej. Albertina Soepboer - zij laat twaalf katten na - was niet alleen een kunstenares, zoals jullie allemaal (en ik). Zij was eveneens een levenskunstena- resse - en daar kunnen wij allemaal veel van opsteken. Ik steek thans, namens ons allen, de hand in eigen boezem. Alber- tina, dank je voor je goede voorbeeld. Wij, van de vereniging K met K. zullen je nooit vergeten. En je katten hopelijk ook niet. Een kan ik er wel hebben. Als die andere elf morgen niet voor twaalf uur worden opgehaald, gaan ze regelrecht richting Polderweg.