Kwaadheiligman

EEN KAPOENTJE is een gecastreerde haan. Wie aan een kind van pakweg zes jaar oud kan uitleggen wat een gecastreerde haan is, kan datzelfde kind ook uitleggen waarover de film Sint van Dick Maas gaat. Dat hoeft natuurlijk niet. De meeste kinderen vragen nimmer wat nu eigenlijk een kapoentje is. Evenmin zullen ze lang stilstaan bij de aankondigingsposter van Sint waarop de Goedheiligman - als je goed kijkt - staat afgebeeld met een halfvergane lijkenkop.
‘Ouders die zelf niks kunnen bedenken, moeten hun kind maar vertellen dat het de gekke broer van Sinterklaas is’, merkte Maas zelf in een interview op: 'Mensen die hun kinderen jarenlang wijsmaken dat een bisschop met zijn paard over de daken rijdt, kunnen daar vast wel een mooi verhaal van maken.’ De Reclame Code Commissie, die klachten over de poster had ontvangen van onder meer de ouderorganisatie Ouders & Coo, oordeelde dat de bioscoopposters kunnen blijven hangen. De Commissie is van oordeel dat 'details op de poster (…) door kinderen niet met horror in verband worden gebracht of als eng worden ervaren’, ook en zelfs 'bij bestudering van zeer nabij’.
Dat laatste is onzin, het hoofd is van dichtbij wel degelijk een gelikte zombiekop. Het lijkt erop dat de Commissie een uitweg heeft gezocht om niet de zedenprediker te hoeven uithangen. Maas slaat daarentegen de juiste toon aan als hij zegt dat we in een volwassen wereld leven en dat ouders zelf de verantwoordelijkheid dragen voor datgene waaraan ze hun kinderen blootstellen. Het zijn doorgaans luie en onverantwoordelijke ouders die van de rest van de samenleving eisen dat deze in alle opzichten 'kindvriendelijk’ is, met als gevolg dat we in dit land al jaren struikelen over wipkippen, ballenbakken, fietshelmpjes en pierebadjes.
Zo is er eigenlijk ook maar één goede reden om je kind te beschermen tegen de poster van Dick Maas. Je moet namelijk eerst in Sinterklaas geloofd, de zweterige snoepjes van Zwarte Piet aangepakt en de kneuterige, zenuwachtige en toch vertrouwde sfeer van pakjesavond gekend hebben om het bevrijdende geweld van deze film te waarderen. Hij is gelikt, jazeker. En hij zit - zoals het hoort in dit genre - boordevol filmcitaten en fotografische conventies waarvan de horrorliefhebber geniet.
Als we de trailer mogen geloven, wordt in de film minstens één alleenstaande MILF helemaal opengesneden en verdwijnt een argeloze verpleegster ruggelings in de schoorsteen. En dat is niet alles, de achtervolgingsscènes in Anton Pieck-decor zijn ook veelbelovend. Is het geen verademing de gemijterde kindervriend in volle galop over de nachtelijke daken te zien razen, achtervolgd door zo'n lullige politie-Volkswagen die door de natte sneeuw ploegt terwijl de woutjes uit de ramen hangen en hun Walthers op hem leegschieten? Ouders, houd je jonge kinderen weg bij de posters van Maas - en gun ze over een paar jaar die catharsis.