Kwaliteitsschool

Kortgeleden voerde de onderwijsinspectie de zogeheten ‘Kwaliteitskaart’ in. Tachtigduizend ouders van lagere-schoolleerlingen ontvingen een gidsje met daarin een overzicht van de prestaties van de middelbare scholen van het land.

In een puntentelling werd rekening gehouden met: het percentage allochtone leerlingen, de grootte van de stad, de economische situatie van de ouders, het aantal leerlingen en de openbare, algemeen bijzondere of christelijke status van de school. Een christelijke school bijvoorbeeld, krijgt meer punten dan een openbare school.
Kortom: onzin. Zoveel niet in cijfers uit te drukken factoren maken punten geven zinloos. Naming and shaming, zo noemen ze dit beleid in Engeland.
Daar is men er juist achtergekomen hoe je een slecht presterende school definitief de nek omdraait: nagel hem aan de schandpaal. De gevolgen van het Engelse naming and shaming-beleid bleken: leegloop plus een desastreuze afname van de moraal van de overgebleven leerlingen en leraren.
In Nederland beginnen we er juist mee!