Laagje parelmoer

Onderweg naar Barcelona trek ik deze zomer door het Zuid-Franse Katharenland, tot hoog in de Pyreneeën.

Medium alles wat er was

Ik (her)lees altijd graag over waar ik me bevind, en Montaillou van Le Roy Ladurie speelt zich af in precies die bergen. Montaillou werd een succes in de jaren tachtig, in de slipstream van Umberto Eco’s De naam van de roos, dat ik niet meer durf te herlezen sinds ik die film zag met James Bond in de hoofdrol. Ook Hanny Alders’ In het spoor van de Katharen gaat mee. Omdat ik logeer in Le Troubadour, de herberg van vertaler Sam Garrett, ga ik ook iets van zijn hand lezen; misschien heeft hij de Engelse vertaling van Congo van David Van Reybrouck al voltooid.

Eenmaal in Barcelona herlees ik de Catalaanse schrijfster Mercè Rodoreda. Haar verhaal in Mijn Cristina over Jonas in de walvis die met een laagje parelmoer op zijn huid aanspoelt op het strand is me al twintig jaar bijgebleven, en haar roman Gebroken spiegel komt zeker in de boeken­doos.

Verder ga ik Hanna Bervoets’ roman Alles wat er was lezen; het idee (een mini-samenleving na de val van de bom) doet me denken aan De stad der blinden van José Saramago, dus dat gaat ook mee. En Julian Barnes’ Levels of Life, waar hij indrukwekkend over wist te vertellen tijdens het Passa Porta Festival in Brussel, afgelopen maart: over de dood van zijn vrouw, zijn depressie en de historische ballonvaart. En dan neem ik nog Een geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk van Barnes mee. Plus een Duitse roman over fictieve geschiedenis: Der Komet van Hannes Stein. Wat zou er met de wereld gebeurd zijn als Franz Ferdinand niet op 28 juni 1914 was vermoord? De Eerste én de Tweede Wereldoorlog vallen uit, Amerika blijft een achtergebleven cowboyland en Wenen is het centrum van de wereld. Zo begin ik mijn reis met een gedegen historicus en eindig ik met een speculatieve romancier.