Labour speurt naar trotskistische infiltranten

Londen – ‘De Workers Hammer! Zomerspecial!’ Met een iets te zachte verkoopstem loopt een vrouw van in de zestig met een stapeltje kranten rond op het zonnige stationsplein van Milton Keynes.

Honderden mensen staan daar te wachten op een toespraak van Jeremy Corbyn, maar er is een beperkte animo om te lezen wat het Centrale Comité van de Spartacist League denkt over Brexit (‘Nederlaag van de banken en de bazen!’) of over de toespraak van Leon Trotski uit 1936 over de staat van het Nederlandse communisme.

Ze heeft concurrentie van verkopers van de Socialist Worker en de Weekly Worker, die ook op zoek zijn naar lezers. Het is voor het eerst sinds de jaren tachtig dat radicaal-linkse splintergroepen volop aanwezig zijn bij Labour-manifestaties. Indertijd was de partij in de greep van de trotskisten van Militant, met name in Londen en Liverpool. Onder de hervormer Neil Kinnock werden ze uit de partij gezet, een proces dat Tony Blair voltooide. Na het aantreden van de socialist Corbyn keren de klassenstrijders terug op het oude nest.

De terugkeer is vergemakkelijkt door Ed Miliband, die een speciaal lidmaatschap van drie pond had geïntroduceerd. Wat de Kamerfractie betreft is hierdoor het paard van Troje binnengehaald, of in dit geval: het paard van Trotski. Plaatsvervangend leider Tom Watson heeft zelfs een dossier aangelegd waaruit moet blijken dat er sprake is van ‘entrisme’, een politieke strategie waarbij leden van kleine politieke bewegingen lid worden van een grotere partij om deze van binnenuit te veranderen.

Het zou gaan om tienduizend ‘infiltranten’ van wie sommigen door militant gedrag – seksisme en homofobie worden niet geschuwd – de partij een slechte naam bezorgen. Corbyn wees er echter op dat de 300.000 nieuwe leden die van Labour afgelopen jaar de grootste linkse partij van Europa hebben gemaakt, niet alleen ‘hard-linkse’ activisten zijn. In The Guardian schreef commentator Owen Jones dat de invloed van de ‘Trots’ te klein is om serieus te nemen.

Bij manifestaties komen vooral jonge, bevlogen mensen die met moeite het verschil tussen Trotski en Tolstoj kunnen aangeven. In Milton Keynes, bijvoorbeeld, beweert de dertiger Liam Knocker interesse te hebben in wat Corbyn te zeggen heeft over huisvesting: ‘Ik werk bij een woningbouwcorporatie en ben bezorgd over de verkoop van sociale huurwoningen.’