Laten we even processen

  1. Modern architectoraal New Age-taalgebruik: Op het moment dat we aan het architecten zijn, zijn we aan het ruimten in een geslotenheid. We maken een bouw en zijn aan het betekenissen.

Soms - onder het kantoren, bij het tekentafelen (tijdens het computeren tegenwoordig) is er De Weet. De Weet is iets anders dan De Kennis. Kennis is Oud, De Weet is nieuw, want De Weet is aan het nieuwen! Begrijp je wat ik bedoel? De Weet is Proces geworden. De omgeving bestaat niet meer - we zijn aan het omgevingen! Zoals we ook aan het ruimten zijn. Het is allemaal Proces geworden.
Kijk, bij de architectuur was het zo: je zette een huis neer, en dat was het. Dat was veilig. Dat gaf rust. Maar de verandering kwam eraan. Je ging iets bouwen, en pas achteraf stelde je de verandering vast. Nu is er het proces. En zelfs dat is fout. Het procest. De omgeving is aan het omgevingen; alles werkt, niets staat stil: Panta Rei - de naam van ons architectenbureau.
Ook dat is een foute naam, natuurlijk, ‘architectenbureau’ bedoel ik. We zijn aan het bureauen - een continu proces dat zelf procest. Wij bu reauen; het werk is werken geworden, we delen niet meer in, maar maken Een Indeling.
’s Ochtends houden we tijdens het bureauen De Lees. De rapporten zijn afgeschaft, want rapporten staan stil. Wij rapporteren dus tijdens De Lees. Het proces van Lees naar Bouw is een oppervlaktestructuur, snap je wel, maar processen van Lees naar Bouw is de dieptestructuur. Is er begrip? Daar gaat het om.
We zoeken ook naar materialen die zich als organismen gedragen, die voortdurend veranderen. Daar gaat het om. Verandering - als stilstaand proces. De Verandering - naar die paradox zijn we architectoraal op zoek.

  1. Hedendaags Mediakaternaal Hollands: Ons bureau heeft nog nooit voor journalisten gesproken, vandaar dat ik misschien wat onzeker overkom. Maar ik zal maar meteen beginnen. Wat is input? Is alles input? Waar zitten dan de filters? Welke parameters zet je op voor de output? Kortom: bij welke doelstellingen heb je welke input nodig? En dan, misschien wel de belangrijkste vraag: What’s next? Moet je bij je doelstellingen tevens formuleren wat je nieuwe doelstellingen zijn? Als je dat doet, stuurt dat niet de input? Daar houden we ons hier mee bezig. Wij doen hier aan Big Chunk-thinking. De metafoor ligt altijd een chunk hoger: een kamer is een straat, een straat een stad, een stad een land, een land een werelddeel… Met andere woorden, level one up, think one down. Voorbeeldje: we zijn nu ingehuurd door een krant. Hoe chunk je een krant big? Dan stel je de vraag: waarvan is een krant een deel? Een krant is een deel van de opinievorming, opinievorming is het proces van handelen, is gedrag, is bestuur, is regering - zie je: steeds one up. Nu think one down. Dus: als krant is regering, hoe denk je dan als je er een onder zit? Dan denk je van: volg de regering, beinvloed het handelen van de regering, niet als leider, maar als volger - one down. Verschil met vroeger: vroeger waren de kranten kritisch ten aanzien van beleid. Dat is goed, dat is journalistiek, maar dat verkoopt niet. Verkopen moet je - chunk up, think one down - dus kritisch volgen best, maar zeker ook gewoon volgen, meegaan, meelopen, mirror your leaders. Laat kritiek en pacing samengaan. Daarom adviseren wij: houdt het formaat groot, don’t squeeze your size - chunk big, chunk big, chunk big en dan one down till it suits you.