Le Figaro, een knipmessende Elyséebode

Parijs - Nu dan ook Nicolas Sarkozy het strijdtoneel heeft betreden, kan de Franse presidentscampagne pas echt beginnen. Dat geldt ook voor de Franse kranten, met name de rechtse Le Figaro en het linkse Libération. Buiten verkiezingstijd zijn deze al tamelijk politiek gekleurd, maar tijdens een verkiezingscampagne doen ze dat respectievelijk diepblauw en dieprood. Maar anders dan bij Libération hebben de journalisten van Le Figaro moeite met de consequenties. Vorige week zonden zij een brandbrief naar de directie waarin zij hun zorgen uitten over de al te partijdige koers van hun krant. Ze pleitten voor een ‘pluralistische en complete’ berichtgeving en stelden dat Le Figaro weliswaar een opiniërende krant is, maar geen partijorgaan.
Het was niet voor het eerst dat de journalisten van de krant protest aantekenden. In september vorig jaar maakten zij al eens bezwaar tegen de wijze waarop hun krant berichtte over de zogeheten Karachi-affaire. Hierin draait het om wapenleveringen aan Pakistan in de jaren negentig en vooral om de vraag of daarmee gemoeid smeergeld destijds is teruggevloeid in de campagnekas van toenmalig presidentskandidaat Edouard Balladur - al dan niet met medeweten van diens woordvoerder, Nicolas Sarkozy. Het onderzoek in de zaak vordert traag en zoals recente onthullingen uitwezen is de kans niet uitgesloten dat de president vroeg of laat door de affaire wordt ingehaald. Maar aan Le Figaro lijkt de zaak niet echt besteed. 'Als de redactie wil dat we gaan spitten in allerlei affaires, luidt het antwoord nee’, zo stelde hoofdredacteur Etienne Mougeotte kortweg. 'We zijn er niet om het rechts moeilijk te maken.’ Mougeotte wist de ooit gerespecteerde krant in vijf jaar tijd tot een knipmessende Elyséebode om te toveren. Dat gebeurde deels op last van eigenaar Serge Dassault, maar ook op eigen initiatief. Mougeotte, zo onthulde Le Monde, maakt sinds begin 2011 deel uit van een denktankje dat in gezelschap van adviseurs van Sarkozy brainstormt over de herverkiezing van de president.
De berichtgeving ten faveure van de huidige bewoner van het Elysée door Le Figaro is elders in de Franse media veelvuldig aanleiding tot spot. En dat steekt, wellicht nog meer dan de vraag of de journalisten van de krant hun werk nog wel naar eer en geweten kunnen doen. In de via Twitter uitgelekte brandbrief van vorige week stelden zij bitter vast dat Le Figaro de risée van de Franse pers dreigt te worden. Mougeotte toonde zich ook deze keer onvermurwbaar. 'De hoofdredactionele lijn is goed zoals hij is’, zo stelde hij in een reactie. 'Ik zie niet waarom ik die zou moeten wijzigen. We zijn een rechtse krant en dat moeten we uitstralen. De lezers weten dat, de redactie weet dat ook.’ Journalisten die zich daar niet in konden vinden, moesten wat Mougeotte betrof maar bij Libération gaan werken.