Legalisering van Marokkaanse cannabis?

Nador – Het zou zomaar kunnen gaan gebeuren. De legalisering van Marokkaanse kif (cannabis). Niet voor in joints, maar als grondstof voor medicijnen, papier, isolatiemateriaal.

Begin december 2013 werd er in het parlement over gesproken, sinds eind december ligt er een wetsvoorstel dat de legalisering moet aanjagen. Een deel van de Marokkaanse politiek heeft er wel oren naar.

Marokko praat al langer over alternatieven om de plant te gelde te maken. Om de vaak straatarme cannabisboertjes de kans te geven op een eerlijke manier inkomen te vergaren, buitenlandse investeerders te trekken, extra belastinginkomsten binnen te halen.

Maar hoe reëel zijn de plannen? Dat hangt ervan af aan wie je het vraagt. Neem mensenrechtenactivist Chakib Al Khayari, die op 9 oktober 2006 een brief stuurde aan koning Mohamed VI. Over de openlijke drugssmokkel met speedboten nabij de stad Nador. Het standpunt van Al Khayari is helder. Hij wil de boertjes uit de Rif een keuze geven: legaal leveren aan de staat, of illegaal (tegen vermoedelijk een hogere vergoeding) aan de drugshandelaren. ‘Ze hebben vaak schulden, worden uitgebuit. Er is geprobeerd om ze andere gewassen te laten telen. Maar daarmee verdienden ze ook te weinig. Ze zitten vast in de cannabis, dus moet je ze een alternatief voor de smokkelaars bieden.’

Klinkt logisch. De plant is immers zo’n beetje het belangrijkste exportproduct van Marokko. Ongeveer 47.500 hectare Marokkaanse landbouwgrond wordt gebruikt voor de teelt. De handel staat onder meer door onregelmatig overheidsingrijpen en ‘thuisteelt’ in Engeland en Nederland weliswaar onder druk, maar Marokko is met Afghanistan nog altijd marktleider. Legalisering is een potentiële legale goudmijn, hopen voorstanders.

Is het zo simpel? Nee, zegt Ahmed Benomar, voorvechter van de economische ontwikkeling van het noorden van Marokko:‘Zo’n 55 procent van de medicinale wiet in de wereld is synthetisch. En enkele Europese landen produceren zelf ook medicinale cannabis. Dus is er wel zo veel vraag naar de Marokkaanse cannabis?’

Voor het industrieel gebruik ziet Benomar wel kansen. ‘Maar de meeste cannabisvelden zijn te klein om legaal rendabel te zijn. Boeren moeten coöperaties vormen, of de staat zou met subsidies moeten werken. Waar blijft het financiële voordeel dan? Nog los van de vraag wie de oogst zou moeten beveiligen. En wat dat kost.’ Al Khayari geeft toe dat er nog wel wat hobbels te nemen zijn. ‘Je kunt niet zomaar zeggen: het is legaal, ga maar rijden met de vrachtwagens.’