Lekker ongevoelig

Hun laatste cd heette ‘Rooie pap’ en telde hits als ‘Poep in je hoofd’. De nieuwe cd heet ‘Omschudden’. De Raggende Manne zingschreeuwen mooie liedjes, die helaas worden ondergebracht in de categorie meligheid. ..LE ‘Je ouders vinden me niets. Ik heb geen auto maar een fiets. Jij bent klein en ik zo lang. Van geschreeuw word ik al bang. Maar grijp m'n hand. Grijp mijn uitgestoken hand.’ Geen melodieus zacht stemmetje dat lispelt over verdriet. Bob Fosko schreeuwt vanuit de bodem van zijn longen Bonnetje, het Ben ik te min van de jaren negentig. Samen met De Raggende Manne brult hij zijn geliefde toe: ‘Je mag me ruilen binnen tien dagen. Met een bonnetje. Jij moet niet huilen want jij mag me ruilen. Met een bonnetje.’ Het nummer eindigt met een welgemeend: ‘Trut!’

De laatste hit, Poep in je hoofd, klonk als pretpunk. Met Fosko die schreeuwde: ‘Zal ik jou eens effe lekker in je bek schijten? Of heb je al poep, poep in je hoofd?’
Meligheid, zo luidde de conclusie. Leuke gozers, maar rare band.
Bijna niemand hoorde hoe mooi het ook was. Een man die brult tot het gebrek aan adem hem noopt te stoppen. De eerste regels probeert hij zich vaak nog in te houden. Zoals in Was ik maar doof: 'Het lijkt wel of je woorden als geslepen messen door m'n sodemieter snijden.’ Dat gaat niet goed, waarschuwen de gitaren en de drums broeierig, 'Zout-azijnen wonden. Gegrepen door begrippen. Lig ik onderuit door jouw gelul.’ En Fosko barst los: 'Was ik maar doof. Dan kon ik je niet horen. Was ik maar doof. Of hield jij maar je bek.’
De Raggende Mannen worden leuk gevonden. Als Bob Fosko zegt dat hij zich op het podium juist heel kwetsbaar opstelt, dat het voelt alsof hij zich blootgeeft, dan denkt men dat hij een grapje maakt. Weliswaar is de nieuwe cd Omschudden volgens muziekblad Oor 'een tikkie po‰tischer’ dan voorheen, maar daardoor is hij ook 'een stuk serieuzer en dat is nu net wat we n¡et willen’.
Een voorbeeld van wat men bij Oor niet wil omdat het te serieus en te po‰tisch klinkt. De volledige tekst van het nummer 'Kinderpols’, die in noodtempo (21 seconden) over jakkerende gitaren en drums heen wordt geslingerd: 'Moddervet. Kinderpols. Duivenei. Knikkerpot. Plintleer. Kuitenvet. Kachelzak. Schuierpols. Luiwagen. Rammelkast. Houtfabriek. Stekelbeen.’
Omschudden is een fantastische cd. Met titels als 'Kramp van je kanis’, 'Zieke meeuw’, 'Bloedbek’ en 'Ik wil je broer niet zijn’. Bob Fosko zet als tekstdichter de clichÇmatige mooischrijverij te kakken waar het gros der Nederlandstalige popmuziek zich van bedient. Bij De Raggende Manne hoeft het niet allemaal meteen zo gevoelig te zijn. Fosko’s teksten zijn rauw en ongeremd. Hij haalt woorden en zinnetjes van de straat en brult ze verontwaardigd terug de wereld in: 'Jij moet vooral zo doorgaan mannetje. Jij gaat nog eens goed op je bek.’ En: 'Waar was jij toen ik struikelde?’
De Raggende Manne zijn boos, maar zonder gejammer en geklaag over wat er mis is aan de wereld. In eenvoud brullen zij: 'Je blijft met je poten van de plas af. En je blijft met je klauwen van de kust!’
Of pesterig: 'Afgesleten hakken. Boterhammen zak. Plakband en een elastiekje. Een gat in me sok. Toe maar hoor. Sjok maar lekker door.’ Sarrend fluistert Fosko de luisteraar toe: 'Strompel jij maar lekker op een sukkeldraf naar je graf toe. En doe dat vooral rustig aan.’

  • Diverse artiesten - The Big Lebrowski. De muziek van de nieuwe film van Joel en Ethan Coen klonk erg prettig: oude liedjes van Bob Dylan, Captain Beefheart, Elvis Costello, een briljante flamengo-uitvoering van Hotel California door de Gipsy Kings. En toen gebeurde er iets gˆnants. Er was nog een mooi liedje, gezongen met een mooie diepe herenstem. De cd-hoes meldde dat het van Kenny Rogers is.
  • The Specials - Guilty 'til proved innocent! Meer dan vijftien jaar later een nieuwe cd van een van de gangmakers van de ska ('A Message To You Rudy’, 'Ghost Town’, 'Too Much Too Young), die verraadt waar ska eigenlijk om draait: feestelijke gezelligheid.