Sport

Lelijk (1)

Net als in de rest van het leven en de wereld is er ook in de sport veel schoonheid te vinden. Voor wie het kan en ook wil zien, zijn er talloze momenten waarop het, even, niet meer gaat om worstelende mensen in hun strijd tegen de elementen en tegenstanders, maar om iets hogers. Daar doen we het voor: wanneer mensen iets anders dan mensen worden, ‘boven zichzelf uitstijgen’, iets metafysisch gaan betekenen.

Maar waar mooi is, is ook lelijk. Alsof we vooral niet moeten denken dat het allemaal hosanna en maneschijn en hieperdepiephoera is, en van je o wat is het leven mooi – want het is niet mooi. Het leven niet, en de sport ook niet. Voor wie het wil zien, maar vooral ook voor wie het juist liever niet zou willen zien, zijn er die momenten waarop het allemaal toch een tandje minder is. Dat het lelijk is.

Bijvoorbeeld wanneer de winnende voetbaltrainer na het laatste fluitsignaal zijn assistent complimenteert door hem een manlijke tik tegen de achterkop te geven. Dezelfde trainer die diep in de tweede helft een wisselspeler het veld in stuurde met een ferme pets tegen de billen.

Op bergen en in dalen, ja overal is lelijkheid. Een voetballer juicht uitzinnig na een doelpunt en rent met een vertrokken kop, waarop aderen elk moment lijken te gaan ontploffen, over het veld, om te eindigen bij zijn trainer, die hem optilt als een zesjarig kind, benen om zijn middel.

De zwarte kniekousen van Bram Som. De zwarte kniekousen van Richard Groenendaal. De Canadese schaatspakken. Het woord ‘Olé’. Het lied Olé olé olé olé.

Een fanatiek verdedigende korfballer. Dressuur met een paard. NEC-NAC 1-1. De leader van De Wedstrijden. De bril van de moeder van Serena Williams. Wayne Rooney, op het eerste gezicht.

Wayne Rooney, op het tweede gezicht. Arjen Robben die zich kermend en gebarend en hevig misbaar makend laat vallen om een penalty te versieren – o, wat is dat lelijk. Arjen Robben die appelleert als hij geen penalty krijgt. Namen van sommige Duitse voetballers: Wörns.

Henk ten Cate, die na Groningen-Ajax (2-3) juicht door door de knieën te gaan en met gebalde vuisten een beweging maakt alsof hij een liggende koe melkt.

Het WK veldrijden. De los hangende, niet op de rug blijvende, bungelende linkerarm van een schaatsster in de bocht. Het pak, vooral de capuchon, van de Poolse schaatsploeg. Een roeiwedstrijd in de regen. Handbalovertredingen. Een mislukte sprong bij het schoonspringen, waarbij de atleet plat op de rug landt. Yuri van Gelder aan de ringen. Het haar van Rintje Ritsma. De wedstrijd Helmond Sport-De Graafschap live en rechtstreeks op televisie uitgezonden. Een frommelgoal van Gerd Müller – echte lelijkheid is tijdloos.

De kont van Eli Ochowitz. Braziliaans juichen: drie mannen op een rijtje doen alsof ze in hun armen een kind wiegen en kijken daarbij alsof ze aan acute hersenverweking lijden. De naam ‘Jupiler League’ voor de eerste divisie. De arrenslee voor de ereronde. Een leeggelopen opblaasboarding. De muziek van Kleintje Pils. De wave. Ongelijk zingen van toeschouwers. De koppen van sommige supporters.

Een kluwen blije hockeyvrouwen na een doelpunt. De nieuwjaarstoespraak van de voorzitter van Ajax. De dijen van een Russische kogelstootster. Een niet-witte bal, vooral die rood-blauw-gele. Een rechtse directe bij het boksen. Het kapsel van Edward Sturing. Aad de Mos praat en zegt ‘verwachtingspatroon’.

Beachvolleybal. Engelse voorstoppers. Een interland zonder kunstlicht. De broekjes van middenafstandloopsters. Vallende horden. Een ijshockeydoel dat van zijn plaats wordt gebeukt. Zenuwachtige muziekjes tijdens een wedstrijd.

Een brief van bobo Anton Geesink uit hoofde van zijn functie. Een permanent als van Piet Schrijvers. Een matje. Tijdrekken. Een scrimmage voor het doel waaruit dan ook nog een rommeldoelpunt valt. Een slecht lopende, dreinende cassette met een volkslied. Voetballers die voor de wedstrijd hun volkslied meezingen. Het haar van Marco van Basten. De bril van Mark Tuitert. De val in de modder van De Knegt.

Aad de Mos praat en zegt ‘positivisme’. Een basket zonder netje. Meerennende supporters op Alpe d’Huez, die dan verkleed zijn als iets geks. Toeschouwers die dranghekken omver dringen en er overheen vallen met z’n allen. Waterpolo-overtredingen gefilmd door de camera onder water. Virtuele reclameborden naast het doel waar iemand dwars doorheen loopt.

Erica Terpstra die door het dolle heen raakt en dat wil delen met haar oranje sporters. Een linkse directe bij het boksen. Een sumo-worstelaar die uitglijdt. Spugen op de grond. Spugen in iemand anders zijn nek, ook al is dat een matje. Nog een frommelgoal van Gerd Müller.

Schweinsteiger.