Opheffer

Lessen trekken

Toen: het Rode boekje van Mao was onderwerp van discussie. Er waren boekhandelaren die het weigerden te verkopen. Wij hadden het Rode boekje op school. In de schoolkrant plaatsten wij citaten.

Nu: het nieuwe boek van Pim Fortuyn is onderwerp van discussie. Er zijn boekhandelaren die het weigeren te verkopen.

Toen leerde ik op school: we moeten lessen trekken uit de geschiedenis. Welke lessen trok ik?

1) Dat een democratie gebaat is bij een vrije stroom van informatie.

2) Een «open mind» te hebben. Dat betekende: openstaan voor alles wat je tegenkomt; niets vreemd vinden.

3) Dat het hebben van kritiek de beste garantie was voor een democratie. Kritiek zorgde voor «zelfreiniging van de democratie».

Ik kijk om mij heen en wat zie ik: dat de politici van tegenwoordig — vooral GroenLinks, D66 en PvdA — tegen de totale vrijheid van meningsuiting zijn. Je hoort zinnen als: je moet je grenzen kennen, je mag natuurlijk niet alles zeggen, o ja, wil jij dan homo’s, negers en vrouwen zomaar kunnen discrimineren? Mijn antwoord is: ja. Dit zou moeten kunnen. Altijd. Fascistische taal moet door iedereen te allen tijde vrijelijk kunnen worden geuit, hoe kwetsend ook. Dat is een les, zeg ik nog maar eens, die we hebben geleerd.

Ik kijk om me heen en zie dat juist linkse mensen niet zo in het bezit zijn van een «open mind». Ze willen dat iedereen denkt zoals zij. Ik verdedig de laatste tijd Pim Fortuyn en ik weet dat ik het bordje «besmet» opgespeld heb gekregen en ook het bordje «suspect». Ik moet bijna ieder gesprek beginnen met: «Ik stem niet op hem, maar toch…» Over het probleem van de allochtone jongeren valt bijna niet te praten, idem dito over asielzoekers. («Begin jij nu ook al?»)

Het ergste is wel dat men opeens heilig doet over «de koran» en de islam. Lezers — doet u mij een plezier en lees die koran nu eens. Ik ken geen boek dat zo vol jodenhaat zit, geen boek dat vrouwen zo vernedert. De islam is een achterlijke godsdienst. Of Pim Fortuyn dat nu zegt of niet. Een «liberale islamiet» is net zoiets als een «liberale katholiek» of een «liberale protestant». Prima, aardige mensen soms ook, maar vaak onnavolgbaar en inconsequent in hun levenshouding en levensbeschouwing. Trouwens, waar zijn die liberale islamieten, waarom doen ze hun mond niet open?

Ik kijk om mij heen en zie dat men wel doet alsof men kritisch is op Pim Fortuyn, maar men is het nauwelijks. Men is kwaad op hem. Boos! Men vindt hem een clown, wat hij misschien ook is. Een decadente flikker. Een gevaar. Men probeert hem te bestrijden door hem te vergelijken met Filip Dewinter, Janmaat, Berlusconi, met een racist. Onzin. Het gekke is dat iedereen zegt dat hij zo helder is en helder spreekt en schrijft, maar als je zijn boek leest, merk je eerder dat hij zich soms onbeholpen uit. Het is soms net of hij Theo van Gogh en Piet Grijs wil nadoen. Het is iemand die heel graag wil schelden, maar dat eigenlijk niet kan. Je kent dat wel: iemand wil je uitschelden en iets scherps beweren en zegt dan: «Je bent een klootzak, want je bent een schoft, omdat je een lul bent. Zo zit dat!» Wat niet wegneemt dat zo iemand met de analyse («Je bent een klootzak») vaak wel gelijk heeft.

Het lijkt wel of deze tijd zich spiegelt met de jaren zeventig. De domheid leek toen van rechts te komen (censuur, verbodsbepalingen, kromme analyses), en nu van links. We zouden uit alles wat nu gebeurt lessen moeten zien te trekken.