Lessen van Gegoten Lood

Tel Aviv - Schreeuwerige Arabische muziek. In beeld een kameel in de woestijn. Dan zoomt de lens in op een Amerikaan in een kogelvrij vest, die een buitenlandse journalist voor moet stellen. ‘Dit is een kameel’, legt de man uit. 'Het transportmiddel van de Israëliërs.’ Vervolgens roept de video Israëliërs op om de wereld de waarheid over Israël te vertellen.
Deze en andere video’s, die internationale correspondenten als achterlijke, leugenachtige wezens wegzetten en dagelijks op de Israëlische tv worden herhaald, vormen de ouverture van een grootscheepse propagandacampagne genaamd Masbirim. De campagne komt uit de koker van het ministerie voor Diplomatie en Diasporazaken, met als doel om Israëls tanende populariteit in het Westen weer op te krikken. Na de operatie Gegoten Lood (Israëls aanval op Gaza in 2009) en de overval op het scheepskonvooi voor Gaza is het anti-Israëlisme en antisemitisme in Europa verdubbeld, aldus een rapport van de Universiteit van Tel Aviv.
Volgens de vormgevers van de Masbirim-campagne ligt de wortel van het kwaad in de onwetendheid en onverschilligheid van het Westen, dat Israël als intolerant en ongevoelig bestempelt. Door hoffelijkheid en beleefdheid kunnen Israëliërs in het buitenland de waarden van hun verlichte maatschappij overbrengen.
Omdat die eigenschappen voor Israëliërs niet vanzelfsprekend zijn, geeft het ministerie voor hun vertrek op het vliegveld een handleiding. Een greep uit de vingerwijzingen:

  1. Laat buitenlanders uitpraten en gedraag je alsof je oprecht luistert.
  2. Maak oogcontact als je met iemand spreekt; buitenlanders interpreteren het als onverschillig als je tijdens een gesprek leest of op je mobieltje belt.
  3. Let op de toon van je stem; zit stil.
  4. Wijs op Israëls successen, zoals: de uitvinding van de kerstomaat, geavanceerde plastische chirurgie, borstvergrotingen en de Israëlische koe, die met haar superieure uiers een wereldrecord aan melk produceert.
  5. Als buitenlanders pretenderen dat onze 'settlements’ - ze bedoelen dan onze Israëlische residentiële gebieden in Judea en Samaria - in strijd zijn met het internationaal recht, antwoord dan dat het om de wederopbouw van joodse steden gaat en de lokale Arabische bevolking niet wordt ontheemd. Niet iedere Israëliër is enthousiast. Volgens Gadi Wolfsfeld, professor politieke wetenschappen en communicatie aan de Hebrew University in Jeruzalem, is het probleem niet verkeerde pr, maar dat er geen pr mogelijk is. 'Israëls problemen zijn politiek en die kun je nu eenmaal niet door trucjes en videoclips oplossen.’ Nota bene: als u de komende weken een Israëliër ontmoet die de deur voor u openhoudt, u laat uitspreken, diep in uw ogen kijkt en als antwoord op uw vraag over het Israëlisch-Palestijns conflict oreert over Israëlische uiers, denk dan niet meteen dat de man intolerant of ongevoelig is. Hij heeft slechts zijn les geleerd.