Zo vader, zo zoon

Lewis Egter van Wissekerke (26) – zoon van George (60)

‘Als ik met mijn vader klus is hij de baas: hij boven op de ladder en ik geef dingen aan. Maar met mijn vrienden sta ík op die ladder. Soms is dat wel confronterend, dan hoor ik mezelf precies hetzelfde praten als mijn pa: “Geef me die hamer”, zei ik laatst, en pas na een pauze: “alsjeblieft.” Dat doet mijn vader ook altijd, die pauze. En vloeken, dat kunnen we als de beste. Maar ja, je weet wat ze zeggen: uiteindelijk verander je altijd in je ouders.

Het begon natuurlijk met lego. Ik denk dat elke jongen in dit vak vroeger met lego speelde. Uren was ik bezig met dat spul. Al mijn zakgeld ging naar legopakketten. Later veranderde lego in zooi die ik op straat vond. Dan sleepte ik een versterker mee naar huis en haalde die helemaal uit elkaar. Ik wilde precies weten hoe zo’n ding in elkaar stak.

Ik hou van met mijn handen bezig zijn en dingen perfect maken. Dat heb ik van mijn vader. Hij is timmerman. Als kleine jongen wilde ik niets liever dan met zijn gereedschap spelen. Dat mocht natuurlijk nooit. Pas toen ik zestien of zeventien was nam hij me een keer mee naar een klus. Ik begon met slopen, later mocht ik ook helpen bouwen. Dat vind ik leuker dan slopen. Ik vind het fijn als je resultaat van je werk kunt zien. De ene dag bouwen we het frame, de volgende dag monteren we de gipsplaten en daarna kunnen we het dak isoleren. Na een paar dagen staat er echt iets.

Mijn pa wilde vroeger architect worden. Maar dat mocht niet. Zijn vader, mijn opa, heeft altijd in een fabriek gewerkt. Ik denk dat hij daarom wilde dat mijn vader ook met zijn handen aan de slag ging. Dus mijn pa werd elektrotechnicus. Hij werkte bij Caterpillar, daar onderhield hij die grote graafmachines. Maar na een tijdje werd hij gek. Hij moet zijn eigen baas zijn. Dat heb ik ook van hem. Dus begon hij George Egter Timmerbedrijf. Dat is vooral handwerk, maar ook een beetje ontwerpen.

Tijdens mijn studie product-design aan de Hogeschool van Amsterdam ben ik steeds meer gaan klussen bij mijn pa. Zo heeft hij me het vak geleerd. Ik heb er ook in mijn studie veel aan gehad. Al mijn studiegenoten waren heel creatief en hadden goede ideeën, maar voor het praktische kwamen ze naar mij toe.

Afgelopen zomer heb ik mijn studie afgerond en sindsdien werk ik steeds meer bij mijn pa. Dat doe ik tot ik genoeg geld heb verdiend voor het beginnen van mijn eigen ontwerpbedrijf, Studio LEW. Ik maak en ontwerp kasten. Mijn vader heeft nu twee klussen aangenomen. Over een ervan heb ik de leiding. Ik timmer een schrijvershuisje in de tuin van kennissen. Mijn vader maakt het plan, maar op locatie regel ik alles. Materiaal bestellen, het raamwerk maken, de cv-ketel installeren. Ik heb een stel vrienden van mijn studie gevraagd me te helpen. Dan heb ik opeens de leiding, die rol bevalt me wel.’