De liefde, ach de liefde. Alleen maar clichés, die liefde. Je wordt verliefd, en bij dat gevoel zoek je een object. Dat kan ook een kraanvogel zijn. Zegt Milan Kundera. Maar die kan zoveel zeggen.

De liefde, alleen maar clichés. Zegt Jeanette Winterson. Het zijn juist die clichés die we moeten onderzoeken. In plaats van ze te vermijden, dienen we ze te gebruiken, om op die manier uit te vinden wat ze betekenen, wat het authentieke gevoel achter de versleten woorden is. We zeggen: ‘Ik hou van jou’, maar we durven het niet te zeggen. Want het is zo'n versleten, zo'n afgesleten uitdrukking. Zo'n platitude. Maar we weten niet hoe we het anders moeten zeggen. Hoe we moeten uitdrukken wat we voelen voor die andere persoon van wie we, toch, houden. 'Ik hou van je’, zeggen we dan toch maar, maar we schamen ons half voor die woorden, die woorden van anderen, die woorden die al duizendmaal miljoenmaal zijn gebruikt. Maar die woorden betekenen toch iets unieks. As your lover describes you, so you are. Schreef Jeanette Winterson. In het Engels dubbelzinnig: zoals je wordt beschreven, zo ben je. Maar ook: omdat je door je minnaar wordt beschreven, omdat je minnaar woorden voor je vindt, besta je. Motto in de eerste roman van Miguel Declercq (1976), Wat Chloë overkwam. Over de liefde. Schaamteloos over de liefde. Schaamteloos mooi over de liefde. Declercq debuteerde als dichter met de bundel Person@ges, maar als romancier is-ie veel beter. Wat Chloë overkwam is bijzonder. Bijzonder mooi. Net als Chloë zelf. 'Een woensdagochtend, eind november. Regen, wind, voor elk wat wils. Het krimpen van de dagen. In mijn kamer hangen nog dezelfde geuren van de afgelopen avond, van de afgelopen nacht, en op de grond ligt een condoom, vakkundig door haar dichtgeknoopt. Ik lach erom en draai me dan om. “Chloë?” Ze ligt weer mooi te zijn vandaag. Al slaapt ze nog, voorzichtig weggemoffeld onder massa’s beddengoed en haar van zand vergeven dromen, stralen doet ze steeds.’ Stralen blijft ze doen. Ook na haar dood. Want ze gaat dood, Chloë. De verteller reconstrueert de gebeurtenissen die aan haar dood voorafgingen. Wat Chloë overkwam zit goed in elkaar. En is mooi, zo mooi geschreven. Want de liefde, o de liefde.